บทที่ 17 บทที่16
เช่นเดิม..มือหนาหยาบโอบเอวแน่งน้อย..ลมทะเลตีหน้าเขาและเธอ..เป้าหมายคือลานเปล่าในโรงเรียนประถม
บรรยากาศช่วงเย็นค่อนข้างอบอ้าว..ตอนไปถึงโรงเรียนเหลือเพียงคุณลุงยาม เช่นเคยพอคุณลุงเห็นว่าเป็นเด็กเก่าก็อนุญาตให้เข้าไปใช้สถานที่ชั่วคราวได้
อันธิยาจอดรถไม่ไกลจากร่มไม้ ร่างบอบบางพยายามช่วยทบทวนความทรงจำ...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 บทนำ
2. บทที่ 2 บทที่1
3. บทที่ 3 บทที่2
4. บทที่ 4 บทที่3
5. บทที่ 5 บทที่4
6. บทที่ 6 บทที่5
7. บทที่ 7 บทที่6
8. บทที่ 8 บทที่7
9. บทที่ 9 บทที่8
10. บทที่ 10 บทที่9
11. บทที่ 11 บทที่10
12. บทที่ 12 บทที่11
13. บทที่ 13 บทที่12
14. บทที่ 14 บทที่13
15. บทที่ 15 บทที่14
16. บทที่ 16 บทที่15
17. บทที่ 17 บทที่16
18. บทที่ 18 บทที่ 17
19. บทที่ 19 บทที่18
20. บทที่ 20 บทที่19
21. บทที่ 21 บทที่20
22. บทที่ 22 บทที่21
23. บทที่ 23 บทที่22
24. บทที่ 24 บทที่23
25. บทที่ 25 บทที่24
26. บทที่ 26 บทที่25
ย่อ
ขยาย
