บทที่ 110 ไม่ได้อยากกลับมา 109

มือสั่นเทาเอื้อมไปแตะบ่าของเพื่อนกำไว้แน่น ติงเหยียน จินโม่ฝางรวมทั้งสวีเหว่ย เดินเข้ามาเอามือตบไหล่เขาเบา ๆ ทุกคนไม่มีใครอยากให้เป็นแบบนี้ แต่ชีวิตตอนนี้ไม่ได้มีทางเลือกให้พวกเรามากนัก

“มึงน่าจะเข้าใจมากกว่าใครว่าโลกโหดร้ายแค่ไหนแม้แต่ในช่วงเวลาปกติ” โหลวหงซิ่งพูดขึ้น คนที่เติบโตมาในสลัม ผ่านโลกอั...