บทที่ 161 ไม่ได้อยากกลับมา 160

เดินไปได้สักพักจินโม่ฝางยังไม่ตัดสินใจซื้อ ทั้งที่มีคนแย่งซื้อเนื้อสัตว์กลายพันธุ์กันมากมาย สวีเหว่ยดึงชายเสื้อลู่จินกับจินโม่ฝางลากออกมาจากหน้าแผงแล้วจึงหันมากระซิบบอกกับทุกคน

“เนื้อพวกนี้อย่ากินจะดีกว่านะ”

“เอ๋ มีอะไรเหรอ” ผีฉีหมิงตาโต

“ฉันมองเนื้อแล้วรู้สึกไม่ดีเท่าไหร่ ไม่รู้สิ บอกไม่ถูก รู้แ...