บทที่ 98 ไม่ได้อยากกลับมา 97

“ดีมากครับ” ติงเหยียนก้มลงไปหอมหัวหลาน

ขณะกินข้าวสวีเหว่ยใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว ลังเลว่าจะเล่าให้เพื่อนฟังดีหรือเปล่า เขาแอบเงยหน้าขึ้นมองติงเหยียนกับจินโม่ฝาง ก่อนหลุบตาลงมองถ้วยข้าว อีกครู่ก็มองเพื่อนใหม่ ทำสลับไปมาแบบนี้จนถูกทุกคนจับได้

ติงเหยียนขมวดคิ้ว “นายมีอะไรหรือเปล่า แปลก ๆ นะ”

“พูดมาเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ