บทที่ 22 อาการไม่ดี

นิศาชลเผลอมองใบหน้าหล่อเหลาที่บ่งบอกว่าเขาต้องเป็นหนุ่มลูกครึ่งเมืองฝรั่งประเทศใดประเทศหนึ่งอย่างแน่นอน แต่ในขณะเดียวกันเขาก็เอ่ยสวัสดีเป็นภาษาไทยชัดถ้อยชัดคำ ไม่มีสำเนียงภาษาอังกฤษปนเลยสักนิด ยิ่งรอยยิ้มสดใสนั้น แทบจะสะกดสายตาของเธอไม่ให้ละจากเขาได้เลย

"คุณเดินมาหรือคะ" นิศาชลเอ่ยถามชายหนุ่มตรงหน้า...