บทที่ 101 อ้อมกอดที่โหยหา 1/3

ผมช้อนสายตาขึ้นมองพ่อด้วยความเว้าวอนจากใจ ก่อนที่คนตรงหน้าจะเสตามองไปทางอื่น

น้ำตาของพ่อร่วงหล่นลงมา เขายกมือขึ้นปิดหน้าราวกับว่าไม่อยากให้ผมเห็นเขาตอนเสียใจ

"โอเค พ่อยอมแล้ว.."

น้ำเสียงที่อ่อนลงของเขา ทำให้ผมกล้าที่จะเงยหน้ามองพ่ออีกครั้ง

เวลานี้สายตาของพ่อที่ดูดุดันกำลังเเปรเปลี่ยนไป นัยน์ตาของเขา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ