บทที่ 122 การรอคอยที่คุ้มค่า 1/1

[โฮม : พาร์ท]

เวลาล่วงผ่านราวสิบนาทีหลังจากตะวันขึ้นตรงหัว ผมที่ตื่นเเล้วเเต่ยังไม่ลุกออกจากที่นอน เท้าเเขนมองคนที่กำลังนอนหลับตาพริ้มเหมือนเด็กน้อย

เมื่อคืนมันราวกับความฝันเลย..

ถึงผมจะจำเรื่องราวที่ผ่านมาของผมกับเขาไม่ได้ เเต่ผมไม่เเปลกใจว่าทำไมผมถึงเลือกคนนี้

ท้วงท่าลีลา เอ้ย วาจาหวานๆ ตอนอยู่บ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ