บทที่ 14 ผอหมัว [ผัวหมอ] 1/4
ผมเงียบลง สายตามองทอดยาวไปยังถนนด้านหน้า
ผมยังไม่เคยเจอพ่อของจูเนียร์เขาเลยสักครั้ง หมายถึงเจอกันเเบบตัวต่อตัวเเล้วก็สนทนากัน เเค่เคยเห็นผ่านๆเท่านั้นเอง อันที่จริงผมก็อยากจะเเนะนำตัวกับพ่อเขาเหมือนกัน เเต่ในเร็วๆนี้ผมว่าจะพาจูเนียร์ไปเจอพ่อกับเเม่ซะหน่อย อยากเจอจูเนียร์กันน่าดูเลยพ่อกับเเม่ผมเนี่ย
"โฮม.."
"ครับ ?"
"ถ้ามีโอกาสจะพาไปพบก็เเล้วกัน"
"ไม่เป็นไร..เมื่อไหร่ก็ได้"
เอาที่เขาพร้อม..เพราะเรื่องเเบบนี้ผมก็พอจะเข้าใจอยู่ :)
คอนโดโฮม
ผมนั่งเล่นมือถือระหว่างรอคนด้านในอาบน้ำอยู่ ยอมรับว่าตอบเเชทเอเเคลร์อยู่ เรื่องเมื่อวานที่มันมีเหตุขึ้นมามันเเค่เพราะว่าผมบังเอิญเจอเธอเเละเเน่นอนว่าผมได้ยินสารทุกข์สุขดิบเธอมาเยอะมากเช่นกัน
เรื่องเดียวในหัวผมตอนนี้คืออยากจะหาที่ปรึกษาด้านธุรกิจ มันก็ไม่ใช่เรื่องบังเอิญอีกนั่นเเหละครับที่บ้านของเเคลร์เองก็ทำธุรกิจส่งออกเช่นกัน
พอดีพ่อกับเเม่ผมสนใจในเรื่องนี้ เเล้วคนที่เหมือนจะบังเอิญเจอก็คือเธอ ผมเลยถามทริคอะไรเล็กๆน้อยๆ เเต่คลาดว่าหลังจากนี้ผมคงไม่ไปเจอเธออีก เเละที่พิมพ์ตอนนี้ก็มีเเต่เรื่องงานทั้งนั้น
คุณหมอน่ะ..คิดมาก
"โฮมไดร์เป่าผมอยู่ไหน"
"ลิ้นชักไงครับ"
"ไม่มี"คนตัวเล็กบ่นเสียงฉุน ผมเลยวางโทรศัพท์ไว้หัวเตียงเเล้วลุกไปช่วยหาเเทน
"อ้อ.. โฮมวางไว้ตรงนี้อ่ะ"ผมว่าพลางชูไดร์เป่าผมจากตะกร้าผ้าขึ้นมาให้ เอาไปวางไว้ตอนไหนวะเนี่ย
"ขอบคุณ"
"มา เดี๋ยวโฮมทำให้"
"ไม่เป็นไร คุณจะได้พักผ่อน"
"เถอะน่า ผมอยากทำให้"
คนตรงหน้ายอมนั่งลงที่หน้ากระจกเเต่โดยดี ผมเลยเดินไปหยิบผ้าขนหนูอีกผืนมาคลุมไหล่ขาวเอาไว้
"ร้อน"
"คลุมไว้ ถ้าไม่อยากให้โฮมเกิดอารมณ์"ผมว่าพลางกระตุกยิ้มน้อยๆ ทำเอาว่าที่คุณหมอที่จะดึงผ้าออกรีบกระชับมันไว้กับตัวทันที
"พรุ่งนี้ผมติวกับทับทิมอีกนะ คุณเลิกเร็วนี่..จะไปไหนหรือเปล่า"
"โฮมว่าจะเเวะไปร้านไอ้เคนก่อน เห็นว่าช่วงนี้หัวหมุนนิดหน่อย"
"จริงเหรอ.. ถ้างั้นซื้อขนมมาฝากด้วยสิ..นะ"
"ครับผม ไม่เห็นต้องทำหน้าอ้อนขนาดนั้นเลย" ผมยกยิ้ม พูดถึงเรื่องกินทีไรตาโตเหมือนเด็กสามขวบเป๊ะๆ
"เปล่าทำซะหน่อย"
ผมยักไหล่ มือก็จับเส้นผมนุ่มๆเป่าไดร์ใส่เป็นระยะ จูเนียร์น่ะชอบทำตัวน่ารักๆออกมาโดยที่ไม่รู้ตัว เเล้วก็จะบอกว่าตัวเองไม่น่ารัก ทั้งๆที่ผมหลงจะเเย่อยู่เเล้ว..ฮึ
"โฮม"
"หื้ม ?"
"พรุ่งนี้ถ้ากลับจากร้านของเพื่อนเเล้ว ไปหาน้องเเฮปปี้กันไหม"
"แฮปปี้ ?"
"อื้ม เด็กผู้หญิงที่ผมชอบพูดถึงบ่อยๆ"
"ถ้าคุณต้องการโฮมก็ทำให้ได้ทั้งนั้น..มีเเค่เรื่องเดียวที่ผมอยากขอคืออย่าไปไหนคนเดียวโดยที่ไม่มีผม เข้าใจไหม ?"
"อื้ม เข้าใจเเล้ว"
"น่ารัก"
"ผมไม่ได้น่ารักซะหน่อย"
"ฮึ..เมื่อเช้ายังบอกว่าตัวเองทำตัวไม่น่ารักอยู่เเล้ว"
"โฮม!"
"ไม่ล้อเเล้วๆ ฮึๆ"
ผมคลี่รอยยิ้มออกมาอย่างเลี่ยงไม่ได้ สิ่งที่ชอบมากที่สุดในช่วงเวลาที่คบกันคงเป็นบทสนทนาพวกนี้ที่ทำให้ผมไม่เคยเบื่อเลย เเถมจูเนียร์เองยังทำให้ผมหลงรอยยิ้ม กลิ่นหอมอ่อนๆจากตัวเขา ไหนจะเสน่ห์ที่เเปลกใหม่ไปอีก...
เนื้อหอมจังนะ...ว่าที่คุณหมอ
ข้อความจากเอแคลร์ :: 'พรุ่งนี้มาเจอกันหน่อยได้ไหม...'
