บทที่ 29 ไม่อาจย้อนกลับไป 1/2

คนตัวสูงสาวเท้าเข้ามาใกล้ เเต่ผมก็ก้าวเท้าถอยหลังด้วยอาการใจหวั่นๆ

กลัวจะเผลอเข้าไปสวมกอดด้วยความคิดถึงเสียก่อน..

"มันไม่มีอะไรอย่างที่คุณคิดเเน่นอนจูเนียร์ ขอเเค่เราเชื่อใจกัน.." โฮมพูดเสียงอ้อนวอน สายตาของเขากำลังเศร้าลง

เเต่ยังไงผมก็จะไม่กลับไป เเค่ครั้งเดียวมันก็เกินพอเเล้วสำหรับเรื่องนี้

"ทุกอย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ