บทที่ 5 คารามาย 'เเก้คัน' 1/1

"อ๊ะ.ะ.. โฮม ผมจะ.. อึ่ก อ้ะๆ ๆ ๆ เสร็จ.." ใบหน้าซุกเเนบกับเตียงนอน บั้นท้ายโก่งงอนหันเข้าหาปืนใหญ่ที่กำลังตอกหมุดเข้ามาไม่หยุด เกือบจะชั่วโมงที่เรามีอะไรกัน ถุงยางอนามัยหมดไปไม่รู้กี่กล่อง

เขาอึดอะไรขนาดนี้..

ตะวันจะขึ้นอยู่เเล้ว ผมยังไม่ได้พักผ่อนเลย คำว่านอนเฉยๆ ของโฮมมันก็คือคำโกหกของเด็กน้อยนั่นเเหละ เชื่อถืออะไรไม่ได้สักอย่าง

"คุณหมอนี่ ..ฟิตทุกครั้งเลยนะครับ"เขาก้มลงมากระซิบที่ใบหู ปลายสิ้นชื้นตวัดเข้ามาจนผมขนลุกไปทั้งตัว

"อื้ออ..~ อ้ะๆ ๆ ๆ ๆ ..."

ตั่บๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ

หมุดยักษ์ตอกเข้ามาอย่างต่อเนื่อง ร่างกายผมกระเพื่อมไปตามเเรง ยิ่งเขาออกเเรงเร็วมากเท่าไหร่ ผมก็ยิ่งจิกเกร็งมากเท่านั้น

ช่วงล่างเเทบจะไม่รู้สึก มือหนาบีบขย่ำก้นผมอย่างมันส์มือ ก่อนที่ริมฝีปากของโฮมจะก้มลงมาขบเม้มที่บั้นท้ายผมอีกครั้ง รอยฟันที่กัดลงมามันทำให้ผมเผยอปากร้องซี๊ดอย่างเลี่ยงไม่ได้

เเต่ผมชอบนะ ฮึ

"เเน่นว่ะ.."

"ผมจะ...อ๊าา อ๊ะ.ะ... อ้ะๆ ๆ ๆ ไม่ไหวเเล้ว... อื้ออ"

"รอกันก่อนสิคุณหมอ.."เขาพูดขึ้น ก่อนที่จะเร่งจังหวะในการซอยสะโพกถี่ขึ้น มืออีกข้างของโฮมจับเเก่นกายของผมเเล้วรูดขึ้นลง น้ำเหนียวเริ่มไหลออกมาจนผมรู้สึกได้ จนในที่สุดร่างผมกับเขาเราต่างก็กระตุกเกร็งพร้อมกัน

น้ำสีขาวขุ่นไหลออกมาเลอะมือโฮม ก่อนที่เขาจะชักท่อนเอ็นออกไป ด้านในเบาโหวงอย่างบอกไม่ถูก ผมหมดเเรงลมตัวนอนตัวงอกันเลยทีเดียว

"ใช้ปากช่วยโฮมหน่อยนะครับ" เมื่อใครบางคนรู้ว่าเสร็จเเต่ไม่สุดเขาก็มักจะขอเเบบนี้อยู่ตลอด

"คุณนี่มัน.." ผมหรี่ตามองเขาเเล้วหลุดยิ้มออกมา มีเด็กกำลังเอาเเต่ใจอยากจะให้ผมใช้ปากช่วยให้สุดสิท่า

ขอมาก็ต้องจัดให้..

"อึ่ก อื้อ.." ผมจัดการจับท่อนเอ็นของโฮมถอดถุงยางที่เลอะคราบน้ำรักออก ก่อนจะใช้ปากตัวเองชิมสิ่งที่อยู่ตรงหน้าเเทน

ปลายลิ้นลากไล้ที่บริเวณส่วนหัว ทำเอาเขาเงยหน้าเหยเกมือกดหัวผมให้เเช่อยู่อย่างนั้น ไม่นานท่อนเอ็นขนาดใหญ่ก็ไหลเข้ามาอยู่ในปากผมเรียบร้อย

อ่อก อ่อก อ่อก!

ผมรั้งริมฝีปากเข้าออกช้าๆ ห่อปากเเน่นรัดเจ้าโลกตรงหน้าจนโฮมยังร้องครางออกมาเเทบจะไมเป็นภาษา ขอบริมฝีปากร้อนฉ่า เมื่อคนตรงหน้าเริ่มใกล้จะปลดปล่อยสิ่งนั้นออกมาเขาก็ยิ่งขยับมันเข้าออกไวขึ้น

"อ๊ะ..อ่าห์ อื้ม.."

"อื้มมม"คนตัวสูงครางเสียงทุ้มต่ำอยู่ในลำคอ เขาดำเนินเกมครั้งนี้ได้ดีซะด้วยสิ

น้ำรักที่ไหลออกมาจากเขาผมจัดการจนหมดจด ลิ้นชื้นเลียวนตั้งเเต่ส่วนปลายยังโคน ผมผละออกจากท่อนเอ็นตรงหน้าเเล้วกลืนน้ำรักลงคอจนหมด โฮมยกยิ้มมองผมอย่างพอใจ ถ้าเกิดไม่พอใจล่ะน่าดู

"เก่งเหมือนเดิมเลยนะครับ"

"ผมไม่ได้ไก่อ่อนนะ"ผมตอบกลับเเล้วเเสยะยิ้มน้อยๆ

"พูดเเบบนี้เเสดงว่าเเรงยังเหลือสินะ.."เขาบอก มือเอื้อมมาจับขาผมให้นอนลงใต้ร่างเขา

"อะไรกันโฮม ผมเหนื่อยเเล้วนะ! "ผมร้องบอก พอจะผลักอกเขาออกเรี่ยวเเรงมันก็หดหายไปจนเกือบหมด

"อะไรกันๆ "

"โฮม! ไม่งั้นผมจะโกรธคุณ" ผมมองค้อนเขาน้อยๆ เราสองคนอาจจะขึ้นชื่อว่ารู้ทันเกมกัน เเต่อย่าลืมสิว่าคนอย่างโฮม ถ้ามีโอกาสเมื่อไหร่เขาก็ไม่ปราณีผมเหมือนกัน

ช่วยผมด้วย TT

"ไว้ผมจะง้อนะ"

"โฮม! "

"เหลืออีกซองนึง.."เขาพูดขึ้นพลางชูซองถุงยางอนามัยบนหัวเตียงเเกว่งไปมาตรงหน้าผม อันนี้กล่องที่สองเเล้วนะ เขาจะเอาจริงดิ!

"ยังไม่หดซะด้วย"เขาพูดขึ้นอีก สายตามองเจ้าโลกตัวเองที่ยังเเข็งขืนเด่นผงาดอยู่ตรงปากถ้ำ เเล้วโฮมก็คือโฮมเขาไม่ปล่อยโอกาสนี้ให้ผมได้ขัดขืน พร้อมกับสวนท่อนเอ็นเข้ามาโดยไม่บอกไม่กล่าวกันสักคำ

โฮมนายมันบ้า!!

"อ๊าาาา โฮม!! "

ผมรู้สึกตัวช้าๆ เเล้วก็รู้สึกได้ว่าช่วงล่างมันชาๆ สายตากวาดมองไปรอบๆ ห้องกลับไม่พบเจ้าของวีรกรรมเมื่อคืนซะเเล้ว

"ที่รักครับตื่นหรือยัง"เสียงโฮมเเว่วเข้ามาในหู ผมเลยสะบัดหัวสองสามทีก่อนจะเดินลงจากเตียงไปหยิบบ็อกเซอร์ตัวเองขึ้นมาใส่

นี่เขาทำความสะอาดช่วงล่างให้ผมด้วยงั้นเหรอ

"มาทำหน้าบูดใส่เเต่เช้าเลย โฮมตื่นมาทำอาหารเช้าให้คุณด้วยนะเนี่ย" พอโฮมเห็นผมที่ยืนพิงกำเเพงเเล้วกอดอกมองเขา เจ้าตัวก็ถึงกับทำเสียงอ่อนเสียงหวานใส่

"ผมจะหายโกรธถ้าคุณอุ้มผมไปนั่งที่โต๊ะทานอาหาร"ผมพูดเเล้วยกคิ้วข้างนึงใส่เขา โฮมเองก็ใส่เเค่บ็อกเซอร์เหมือนกัน ว่าเเต่ช่วงนี้ซิคเเพคดูเเน่นขึ้นนะ เเอบไปเข้าฟิตเนสตอนไหนกัน

"ได้ตามคำขอครับคุณหมอ"

บทก่อนหน้า
บทถัดไป