บทที่ 62 แค่แกล้งโง่ก็เกินพอ 1/2

ผมทอดมองไปยังรถของโฮมที่ขับลับตาออกไป ไม่ได้มีความสนอกสนใจในบทสนทนา หรือมีอารมณ์ร่วมกันกับสิ่งที่ผมควรจะตกใจเลยสักนิด

"โฮมไปเห็นเหรอ.."

ทับทิมพึ่งมารู้ตอนเช้า พลอยเป็นคนเดินเข้ามาทักผมหลังจากรายงานวอร์ดตอนเช้าเสร็จ

"ให้มันได้อย่างนี้สิพ่อคุณเอ้ย"

"เอาไงต่อดี" ผมยืนก้มหน้าอย่างรู้สึกผิด

จะเอายังไงต่อ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ