บทที่ 63 เจียมตัว 1/1

[โฮม : พาร์ท]

ปลายนิ้วมือผมสัมผัสเข้ากับเส้นผมนุ่มๆ ของหมอเนียร์ราวครึ่งชั่วโมง คนบนตักไม่ได้นอนหลับอย่างที่ผมคิดไว้

หากเเต่เจ้าตัวกำลังดึงมือผมไปซุกไว้ข้างเเก้ม เขี่ยฝ่ามือผมเล่นไปเงียบๆ สายตาสั่นระริกเหมือนกำลังหวาดกลัวอะไรซักอย่างอยู่

"นอนได้แล้ว" ผมบอกเขา

"ผมนอนไม่หลับเลยโฮม.." เจ้าตัวตอบกลับเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ