บทที่ 86 สเตย์วิทโฮม 1/3

พอขึ้นรถเเละออกจากโรงพยาบาลมาได้ไม่นาน โฮมที่นั่งขับรถพลางเปิดเพลงฟังเงียบๆ ก็จับมือผมไปวางไว้ใจกลางความอ่อนไหวของเขา

สีหน้าตีมึนของเขาทำเอาผมอยากจะยกมือขึ้นฟาดเขาเเรงๆ สักที

นึกว่าจะกุมมือที่ไหนได้..

"เอาไปจับตรงนั้นจะได้ขับมั้ยรถน่ะ" ผมเเซว เเต่ไม่ได้ชักมือกลับ

"โฮมไม่ทำใครเดือดร้อนหรอก เเค่กุมแบบ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ