บทที่ 93 คุณเท่านั้น 1/1

ผมตื่นได้สักพัก รีบลุกขึ้นไปล้างหน้าล้างตามาเเล้ว ก่อนจะกลับลงมานอนกอดโฮมเอาไว้ ปล่อยให้เขาพักผ่อนต่ออีกสักหน่อย

ดูท่าจะเหนื่อยจนอ่อนเปลี้ยเพลียเเรงซะเอง ไหนบอกจะลงโทษผมจนตะวันขึ้นเลยไง นี่ตะวันขึ้นจะสายโด่งอยู่เเล้วโฮมยังไม่รู้สึกตัวเลย

จะโกรธก็โกรธไม่ลง เพราะผมก็ดันหลงท้วงท่าลีลาของเขาจนเผลอทิ้งรอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ