บทที่ 17 เสือตะครุบเหยื่อ

"ไม่เป็นไรครับจำไม่ได้ก็ไม่เป็นไร ผมจะทำให้จำได้วันนี้ล่ะ"

"ว๊ายยยย....ปล่อยนะ"

"หึหึ ในที่สุดโชคชะตาก็นำพาให้เรามาเจอกันอีก"

(ฟอดดดดดด)

"อ๊ายยย ไอ้ประธานโรคจิต"

(จ๊วบบบบบ)

"ไอ้บ้า"

"ฮ่าๆ ยังปากร้ายขี้โวยวายเหมือนเดิมเลยนะครับ"

(ฟอดดดดด)

สองมือหนาจับไหล่เล็กไว้แน่นพร้อมกับโน้มหน้าลงไปใช้ปลายจมูกซ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ