บทที่ 9 เสือเสียซิง

"หายหัวไปไหนมาวะไอ้เสือ แล้วนั่นมึงหิ้วอะไรเต็มไม้เต็มมือ"

เอ็มถามเพื่อนรักที่กำลังเดินหิ้วถุงรุงรัง ที่ซื้อมาจากมินิมาร์ท

"ก็ซื้อของมาแดกไงวะ"

สารัชเดินตรงไปที่ระเบียงด้านหลังห้อง พร้อมกับวางถุงขนมขบเคี้ยวและน้ำอัดลมลงบนโต๊ะ

"โถ่ ซื้อแต่น้ำอัดลมมามันจะไปอร่อยได้ยังไงวะ"

"อ้าวไอ้เอ็ม แล้วมึงจะแดกอะไร"

"เบียร์เย็นๆ สักลัง"

"กูแดกไม่เป็นด้วยหรอก ไอ้เชี่ย"

"ไอ้เสือ พวกเราโตแล้วนะเว้ย อย่าทำเหมือนลูกแหง่ที่อยู่กับพ่อแม่สิวะ ดื่มไม่เป็นก็ต้องหัด แล้วมึงจะรู้ว่าโลกนี้มันน่าอยู่ขนาดไหน เดี๋ยวกูโทรไปสั่งหมูกะทะแล้วก็เบียร์เย็นๆมาดื่มกันคืนนี้ พรุ่งนี้ค่อยไปเที่ยวดูหมอกดูพระอาทิตย์ยามเช้า"

"แล้วแต่มึงเลย"

"นั่งคุยอะไรกันน่ะ"

แนนเอ่ยถามในขณะที่กำลังเดินมาริมระเบียง

"ไม่มีอะไร เอ็มกำลังจะโทรไปสั่งหมูกะทะแล้วก็เบียร์เย็นๆมาดื่มกินกันคืนนี้"

"ดีเหมือนกัน แนนก็อยากดื่ม ไม่ได้ดื่มนานแล้ว"

"แล้วเอิร์นไปไหน ไม่เห็นออกมา"

เอ็มถามแนน

"โน่น กำลังเดินมาพอดี"

ร่างบางสูงเพรียวเดินตรงมานั่งเก้าอี้ข้างๆสารัช

"หายเจ็บข้อเท้าแล้วหรอเอิร์น"

"ดีขึ้นแล้วเสือ ขอบใจนะที่นวดข้อเท้าให้เอิร์น ไม่งั้นคงจะระบมไปมากกว่านี้"

"นี่ไปนวดข้อเท้าให้กันตั้งแต่ตอนไหนวะ"

เอ็มถามพร้อมกับมองหน้าเอิร์นและสารัชสลับไปมา

"เอิร์นชวนเสือไปช่วยถ่ายรูปให้ตรงต้นไม้ใหญ่ด้านล่างอ่ะ แล้วเอิร์นลื่นล้มเสือก็เลยเป็นคนอุ้มเดินเข้ามาส่งในห้อง"

"อ๋อ ไม่เป็นอะไรมากก็ดีแล้ว คืนนี้พวกเราจัดเต็มนะ"

"จัดเต็มอะไรหรอเอ็ม"

เอิร์นถามพร้อมกับทำหน้าสงสัยเล็กน้อย

"เราสั่งหมูกะทะแล้วก็เบียร์มากินกันคืนนี้น่ะ"

"ว้าว...จัดไป บรรยากาศก็ได้ หมูกระทะร้อนๆ เบียร์เย็นๆ อร่อยน่าดู"

"เอิร์นดื่มเบียร์เป็นด้วยหรอ"

สารัชถามคนข้างๆ

"ดื่มได้แต่ไม่เก่งนะ เพิ่งจะหัดดื่มน่ะ"

หญิงสาวแสร้งทำเหมือนกับตัวเองยังใสบริสุทธิ์ แต่หารู้ไม่ว่าความช่ำชองในทุกด้านของหญิงสาว เหนือกว่าชายหลายๆคนด้วยซ้ำ

"อื๊ม...หมูกระทะอร่อยมากเลย น้ำจิ้มของเขารสชาติดีมาก เสือลองทานดูสิ เดี๋ยวเอิร์นย่างให้"

"ขอบคุณครับ"

สารัชนั่งกินหมูกะทะอย่างเอร็ดอร่อย ทั้งสี่คนคุยกันอย่างเพลิดเพลินท่ามกลางอากาศเย็นและแสงดาวพร่างพราวสวยงามบนฟากฟ้า

"ชนแก้วกันดีกว่า เบียร์เย็นๆ"

แนนพูดขึ้นในขณะที่กำลังเทเบียร์ลงแก้วทั้งสี่แก้ว สองสาวไม่เคยรู้มาก่อนว่าสารัชดื่มเบียร์ไม่เป็น ด้านเอ็มได้แต่ขยิบตาส่งสัญญาณบอกเพื่อนรักไม่ให้พูดถึงเรื่องที่ตัวเขาไม่เคยดื่มเบียร์มาก่อน

"ชนแก้วจ้าทุกคน"

(เคล้ง)

ทั้งสี่คนยกแก้วขึ้นชนกันหลังจากที่แนนพูดจบ

สารัชเองปฏิเสธไม่ได้เลยว่ารสชาติของแอลกอฮอล์ทำให้เขารู้สึกวูบวาบกล้าที่จะคุยมากขึ้น และเริ่มติดใจกับรสชาติของมัน

สามชั่วโมงต่อมา

ทั้งสี่คนนั่งดื่มเบียร์จนหมดทั้งลัง และต่างคนก็ต่างเมาได้ที่

"ไอ้เสือกูขอพาแนนไปนอนก่อนนะ ไปกันเถอะแนน"

"อ๊ายยยย"

ร่างเล็กถูกช้อนอุ้มลอยละลิ่วเดินเข้าไปยังห้องนอน ถึงไม่บอกก็รู้ว่าคนทั้งสองกำลังจะทำอะไร

สารัชได้แต่มองตามหลังเพื่อนพี่เดินหายลับตาไป

"หนาวจังเลยเสือ"

เอิร์นพูดด้วยน้ำเสียงอ่อยๆ พร้อมกับขยับมานั่งแนบชิดไหล่ของสารัช

"เอิร์นจะเข้าไปนอนเลยหรือเปล่า เราเริ่มเมาแล้วอ่ะ หนาวเหมือนกัน"

"ก็ดีเหมือนกันนะ เอิร์นง่วงแล้ว เสือช่วยพาเอิร์นไปที่ห้องหน่อยสิ"

"ไปเถอะ ค่อยๆเดินนะเอิร์น"

สารัชพยายามประคองร่างของเอิร์นเดินเข้าไปในห้อง ทั้งๆที่ตัวเขาเองก็มีอาการเหมือนเมามากเหมือนกัน

(พรึ่บ)

เอิร์นทิ้งตัวลงนอน พร้อมกับดึงร่างของสารัชจนล้มลงไปทาบทับบนตัวของเธอ

"อะ...เอิร์น"

"อื๊อ...เสือขา เสือรู้ตัวไหมว่าเสือหล่อมากเลย"

ลำแขนเล็กสองข้างโอบรัดลำคอแกร่งไว้แน่น

(พรึ่บ)

"อะ...เอิร์นจะทำอะไร"

ร่างหนาถูกผลักให้ล้มลงไปนอนหงายที่กลางเตียง ในขณะที่เอิร์นขึ้นคร่อมร่างของสารัช มือบางปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตแขนยาวสีดำออกทีละเม็ด สารัชไม่ได้ขัดขืนแต่อย่างใด ฤทธิ์แอลกอฮอล์ส่งผลให้เขามีอาการเลือดสูบฉีด หัวใจเต้นแรง ร่างกายร้อนรุ่มและลุ่มหลงไปกับมารยายั่วยวนของหญิงสาว 

"เอิร์นจะทำอะไร"

สารัชเอ่ยถามทันที เมื่อหญิงสาวถอดเสื้อผ้าตัวเองออกจนเห็นเรือนร่างขาวบาง หน้าอกสาวค่อนข้างหย่อนยานราวกับคนที่ผ่านสนามรบบนเตียงมาเยอะ

สารัชทำหน้าเลิ่กลั่ก ทั้งตกใจและอยากลิ้มลอง 

"ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะคะ ทำอย่างกับไม่เคย"

"ก็ไม่เคยจริงๆ"

"ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวเอิร์นเป็นคนทำให้เสือเอง"

หญิงสาวเล้าโลมทั้งกอดทั้งจูบปากลูบคลำสารพัด จนทำให้สารัชทนไม่ไหว

"เอิร์น...เราไม่มีถุงยาง"

"เอิร์นเตรียมมาแล้วค่ะ เสือนอนนิ่งๆนะคะ เอิร์นจะขย่มให้เสือเอง"

ตลอดทั้งคืนหญิงสาวเล่นบทสวาทด้วยลีลาเร่าร้อน ทำให้สารัชถึงกับลุ่มหลงในลีลาของหญิงสาวที่เขาเพิ่งประสบพบเจอครั้งแรก

"เมื่อคืนเป็นไงบ้างวะ แตกไปกี่น้ำ"

เอ็มเอ่ยถามเพื่อนรักในขณะที่ทั้งสองออกมานั่งดื่มโอวัลตินร้อนริมระเบียงในช่วงสายของวัน ส่วนสองสาวยังคงหลับไม่ยอมตื่น

"มึงรู้ได้ไง"

"ทำไมกูจะไม่รู้วะ นั่งเบียดกันซะขนาดนั้น"

"กูก็ไม่รู้ว่าแตกกี่รอบ กูเมามากว่ะ"

"แล้วมึงได้ป้องกันหรือเปล่า"

"ป้องกันสิ ทำไมวะ"

"ดีแล้ว ถือว่าเป็นประสบการณ์แล้วกัน ส่วนเรื่องความรู้สึกอย่าเพิ่งถลำลึกลงไปมาก มึงยังอ่อนหัด และต้องเจออะไรอีกเยอะ"

คำเตือนของเพื่อนดูเหมือนว่าจะไม่เป็นผล สารัชกำลังลุ่มหลงกับลีลายั่วสวาทและคำพูดจาออดอ้อนของหญิงสาวที่ชื่อว่าเอิร์น

หนึ่งสัปดาห์ต่อมา

"นายเสือเป็นไงบ้างวะเอิร์น"

"หมายถึงอะไรแนน"

"ก็เรื่องบนเตียงนั่นแหละ คืนนั้นแกจัดไปกี่ดอก"

แนนถามเพื่อนสาวในขณะที่ทั้งสองนั่งอยู่ในร้านกาแฟหน้ามหาวิทยาลัย

"ยังซิงน่ะสิ"

"ห๊ะ...จริงหรอวะ"

"อืม มีแต่ฉันขึ้นให้ฝ่ายเดียว แค่เสียบก็แตกแล้ว อ่อนหัดว่ะ มีดีแค่ใหญ่ แน่นดี"

"แหม สอนไปเรื่อยๆ เดี๋ยวก็เก่งเองแหละ"

"ก็หวังว่าจะเป็นแบบนั้น ถ้ายังไม่ได้เรื่องก็พอค่ะ ฉันชอบแบบแซ่บๆ กระแทกหนักๆ ไม่ใช่หล่อเป้าใหญ่แต่นอนนิ่งเหมือนหุ่นยนต์ ไม่เป็นไร คืนนี้จะไปสอนให้ถึงบ้านเลย"

"จะไปนอนบ้านเสือหรอวะ"

"ใช่"

(ครืดครืดครืด)

"นั่นไง โทรมาพอดี"

"แหม ลีลาดีจนผู้ชายหลงหัวปักหัวปำเลยนะ"

"ชู่ว... ว่าไงคะที่รัก"

"เอิร์น เสือจอดรถรอเอิร์นที่หน้ามหาวิทยาลัยนะ"

"โอเคค่ะ เดี๋ยวเอิร์นเดินออกไป"

"แกจะไปแล้วหรอ"

แนนเอ่ยถามเพื่อนสาวหลังจากที่อีกฝ่ายกดวางสายไปแล้ว

"ใช่ ฉันไปล่ะ"

รถบิ๊กไบค์ขับเข้ามาจอดภายในบ้าน โดยที่มีเอิร์นนั่งซ้อนท้ายมาด้วย

(เมี้ยว)

"เสือเลี้ยงแมวด้วยหรอคะ"

------------------------------

เสือเอ๊ยเสือ อารมณ์วัยรุ่น อารมณ์ลุ่มหลงจะพาเสือไปในทิศทางไหน ชีวิตวัยรุ่นต้องเจออะไรอีกเยอะ นักอ่านอย่าโกรธเสือเลยนะคะ เสือเมา เสือไม่ทันเล่เหลี่ยมมารยาผู้หญิงจริงๆ ฝากติดตามตอนต่อไปด้วยนะคะ กดไลค์คอมเมนท์เป็นกำลังใจให้ด้วยนะคะ ลุ้นให้เสือหลุดพ้นจากความหลงกันค่ะ

บทก่อนหน้า
บทถัดไป