บทที่ 57 เจ็บแล้วไม่จำ

บทที่ 57 เจ็บแล้วไม่จำ

“แล้วจะให้นุชรอนานแค่ไหนคะ”

สริลนุชย้อนถามอย่างทดท้อใจ อะไรๆ เขาก็ตอบว่าไม่อย่างเดียวเลย คุยกันแบบนี้แล้วมันจะไปจบลงที่ตรงไหน เธออยากเป็นแค่ผู้หญิงธรรมดาที่มีความสุข มีคนรักสักคนที่เขาก็รักเธอและพร้อมจะเคียงข้างกันตลอดไป แต่คนคนนั้นต้องไม่ใช่คนที่มีเจ้าของอย่างเขา

“ผมก็ยังต...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ