บทที่ 42 เอทีเอ็มส่วนตัว 2

“ฉันอยากเห็นวันที่เรารับปริญญาด้วยกัน สู้ๆ นะตา มีอะไรโทรหาเพื่อนคนนี้ได้ตลอดเลย” เพียวแค่นยิ้มในใจสมน้ำหน้า สังเวทใจที่พวกชั้นต่ำ อยากมาเรียนร่วมกับผู้ดีมีเงินอย่างพวกเธอ มันก็ยากหน่อยนะ การไม่ประมาณตนเอง

“ไว้เจอกันวันเธอรับปริญญานะ ฉันไปก่อนละพอดีมีนัด” เดี๋ยวลุงจะรอนาน ส่วนเธออยากเจอลุงมากคิดถึง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ