บทที่ 53 CHAPTER 52 แสงสุดท้าย

CHAPTER 52 แสงสุดท้าย

"เงินที่จ่ายไปไม่มากพอหรอ ?" เจ้าป่าหยัดกายขึ้นยืนเต็มความสูง ล้วงกระเป๋ากางเกงย่างกรายไปหยุดยืนหน้าทั้งสองอย่างน่าเกรงขาม ก่อนจะตวัดรองเท้าเงาวับฟาดหน้าทีละคนจนล้มลงไปหน้ากระแทกพื้น 

"มึงสองตัวมันหมาลอบกัด! ไม่มีปัญญาทำกูก็คิดจะล่อเมียกู กระจอก! ถุย!!" เขาถ่มน้ำลายลงพื้น...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ