บทที่ 7 CHAPTER 6 ไม่ชอบเอาคนเมา Nc++
CHAPTER 6 ไม่ชอบเอาคนเมา Nc++
กลายเป็นเขาที่มีความอดทนไม่มากพอ ปลดหัวเข็มขัด กระดุมกางเกงเพื่อรูดซิปลง ควักเจ้าป่าใหญ่ออกจากอันเดอร์แวร์มาชักรูดต่อหน้าเธอที่ทิ้งตัวลงนอนตะแคงข้าง
"ช่วยไม่ได้ เธอทำฉันเงี่ยนเอง" ชายหนุ่มโน้มใบหน้าลงไปสำรวจเจ้าของร่างขาวผ่องที่นอนเปลือยกายต่อหน้าเขา เธอรู้ไหมเศษผ้าน้อยชิ้นที่ปิดช่วงล่างอยู่มันแทบจะไม่มิด เนื้ออัดแน่นช่วงบั้นท้ายดูกลมกลึงจนหน้าบีบหน้าขยำให้แหลกคามือ
เจ้าป่าล้วงกระเป๋ากางเกงด้านหลังหยิบกระเป๋าสตางค์ใบโปรดปรานออกมาหยิบถุงยางอนามัยที่บินข้ามน้ำข้ามประเทศมาไกลถึงที่นี่ด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ มองหัวหยักที่ไร้หนังห่อหุ้มพลางแค่นหัวเราะ วางเครื่องป้องกันลงที่ส่วนหัวก่อนจะรูดลงจนสุดความยาว
มือหนาป้ายน้ำลายจากโพรงปากไปลูบรอยแยกผ่านเนื้อผ้า นิ้วชี้เกี่ยวแพนตี้ดึงรั้งให้ขยับไปด้านข้างที่ห่างจากการบดบังร่องสวาท ภาพกุหลาบงามตรงหน้าทำเสือหิวแปลกใจ ไอร์ที่ร้องหาแต่ผัวอยากไปหาผัวทำไมร่องยังปิดสนิท ทั้งที่เขาจับขาแยกออกจากกันแล้ว ?
แต่ถึงอย่างนั้นความต้องการเรื่องอย่างว่าก็มีมากกว่าความอยากรู้อยากเห็น นิ้วที่ลูบของเธอเมื่อครู่สอดเข้าไปในปากเล็กล้วงเอาน้ำลายของคนเมามาป้ายที่ช่วงล่างอีกครั้ง เพื่อไม่ให้มันฝืดคับมากจนเกินไป
ปากหยักเม้มติดกันแน่นมองส่วนหัวใหญ่ที่เริ่มสอดใส่เข้าไปด้านในได้บ้างแล้ว เพียงแค่ส่วนหัวก็ทำให้เขาเกร็งจนขาสั่น พยายามกระแทกซ้ำ ๆ ฝ่าความอึดอัดเข้าไปจนอีกฝ่ายผลักออกและโวยวาย
"ม..ไม่เอาแล้ว ไม่เอา ฮึก..จ..เจ็บ เจ็บแล้ว" ไอรินโวยเสียงดังออกมาอย่างคนหงุดหงิดรำคาญ ผลักอีกคนออกไม่ไยดี
"แม่ง! โคตรไม่ชอบเอาคนเมาเลยสัด!!" เขาที่กำแก่นกายชักรูดว่าให้คนเมาที่ดูเหมือนจะอ่อยจะยั่วแต่พอเอาเข้าจริงผลักเขาออกจนแทบตกเตียง ทำความรู้สึกเสียวช่วงหัวหายไปในพริบตา
เจ้าป่าคุกเข่ากำท่อนเนื้อที่ปวดร้าวอย่างสั่น ๆ หายใจเข้าออกเพื่อทำใจคว้าไอรินมาสานต่อ ครั้งนี้เขาเบามือลงมาก สามารถขึ้นคร่อมและแยกขาเธอได้โดยที่ไอรินนอนนิ่งไม่ขยับราวกับว่าไม่รู้สึกตัว
ตาคมหลับลงกดช่วงเอวให้ฝ่าความคับแคบเข้าไป ทว่าเข้าได้เพียงครึ่งลำ เขาจำต้องใช้มือช่วยแบกลีบเนื้อสองข้างให้แยกออกจากกันและกดกระแทกเข้าไปย้ำ ๆ ซ้ำ ๆ จนในที่สุดก็สามารถฝ่าความคับแน่นเข้าไปได้จนเกือบสุดความยาว โพรงเนื้อนุ่มนิ่มของเจ้าของกลีบกุหลาบตอดรัดท่อนเนื้อที่เข้าไปในตัวเธอรัว ประหนึ่งว่าต้องการบีบให้แหลก
"อ..อ่าาา แน่นฉิบ.." เจ้าของความแข็งขืนมองช่วงล่างของตัวเองที่อยู่ในตัวหญิงสาวอย่างทรมาน พยายามขยับเชื่องช้าเพื่อให้ด้านในผ่อนคลายไม่ตอดรัดแน่นมากจนเกินไป ใช่ว่าไม่ดี มันดีและมันก็เสียวมากจนไม่อาจคุมตัวเองได้นาน ขืนยังเป็นแบบนี้ อีกไม่กี่นาทีเจ้าป่าใหญ่คงต้องพ่นน้ำออกมา
ตับ ตับ ตับ! ปึก ปึก! เจ้าป่าที่อยากอดทนถาโถมความต้องการใส่ช่วงล่างคนเมาหนักหน่วงจนตัวโยน ใบหน้าหล่อก้มมองกลีบเนื้อที่มีของเขาอยู่ด้านในอย่างยิ้ม ๆ กระแทกซ้ำย้ำไปอีกไม่กี่ครั้ง น้ำกามก็พุ่งกระฉูดใส่เครื่องป้องกันจนรู้สึกอุ่นที่ช่วงหัว
เขาถอดถอนออกมาอย่างระมัดระวัง ความฝืดเคืองคับแน่นของเธออาจทำให้ถุงยางอนามัยขาดได้ เขาจำต้องระวังเป็นพิเศษแต่กลับต้องตกใจกับสิ่งที่ติดออกมา ไม่ใช่แค่ถุงยางอนามัยที่ขาด แต่เป็นเลือดที่ติดออกมาเยอะจนเขาแปลกใจ รีบก้มลงมองกุหลาบงามตรงหน้าที่ตอนนี้แดงก่ำดูช้ำบวม
นิ้วชี้กรีดกลางรอยแยกก่อนจะดันกลีบเนื้อให้อ้าออกมองร่องสวาทที่กำลังบ้วนน้ำสีขาวขุ่นปนเลือดออกมาด้วยความตกใจ
"เชี้ย..." เจ้าของน้ำขาวขุ่นสบถลากเสียงยาว มองไอรินสลับกับช่วงล่างที่โดนเขาปู้ยี่ปู้ยำก่อนจะรีบหาทิชชูมาเช็ดทำความสะอาดและใส่เสื้อผ้ากลับให้ตามเดิม ทำเหมือนว่าก่อนหน้านี้ไม่ได้มีอะไรเกิดขึ้น ทั้งที่ภายในใจเต้นรัวลังเลระหว่างสารภาพความจริงกับตีเนียนไปก่อน
เมื่อทุกอย่างกลับสู่สถานการณ์ปกติ เขาจึงรีบเลี่ยงไปเข้าห้องน้ำล้างทำความสะอาด ทำลายหลักฐานที่มันขาดรุ่งริ่งตรงส่วนหัว พลันคิดไม่ตกถึงวันพรุ่งนี้
ช่วงสายวันต่อมา
"กรี๊ดดดดดด!!!"
เสียงกรีดร้องดังจากภายในที่มีร่างเล็กนอนสลบไม่รู้เรื่องรู้ราว ปลุกคนนอนหลับให้สะดุ้งตื่นรีบลุกขึ้นนั่งหันมองบานประตูห้องสลับกับโซฟาที่นั่งอยู่
"พี่เกรซอยู่ไหน!!" ไอรินเปิดประตูห้องออกมาอย่างเกรี้ยวกราดหันมองซ้ายขวาหาแฟนหนุ่มที่ร่วมหลับนอนด้วยกันเมื่อคืนนี้
"ไม่รู้ครับ ผมเพิ่งมา" เจ้าป่ามองนิ่งเดินตรงไปยังร่างเล็กเพื่อสำรวจว่ามีส่วนไหนเสียหายบ้างหรือเปล่า ภายในใจเต้นรัวมองหน้าอกขนาดใหญ่ที่เมื่อคืนทั้งดูดและเลีย ต่างจากไอรินที่ขมวดคิ้วมองเขา
"พูดจาเพราะ ๆ ก็เป็นนี่ โดนป๊าด่าสินะ สมน้ำหน้า!"
"อ้อ..รีบลงไปเตรียมรถรอ ฉันจะไปหาพี่เกรซตอนนี้ เดี๋ยวนี้!" ร่างเล็กพูดขึ้นอย่างเย่อหยิ่ง มองแผ่นหลังกว้างพลางเบ้ปากมองบน
