บทที่ 116 Ep.119 ไม่ได้ด้วยเล่ห์ต้องเป่าด้วยมนตร์

ธนัชย่อตัวลงกอดลูกชายแน่น น้ำเสียงของเขาอ่อนโยน “พ่ออยู่นี่แล้วครับ ไม่ต้องร้องนะ”

นะวิยายืนมองภาพตรงหน้าด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ทั้งโล่งใจ อบอุ่น และวิตกในเวลาเดียวกัน 

ขณะที่ธนัชนั่งปลอบลูกชายจนหลับไปในอ้อมแขน นะวิยาไม่สามารถละสายตาจากภาพครอบครัวที่ดูสมบูรณ์แบบได้ น้ำตาเอ่อคลอในดวงตาของเธอ 

“ขอโ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ