บทที่ 30 30

...

ตั้งแต่เข้ามานั่งในรถรินรดาก็เอาแต่นั่งเงียบไม่พูดอะไร จนคนขับรถเป็นฝ่ายทนไม่ไหวพูดออกมาก่อน

“นี่ก็เที่ยงแล้วแวะหาอะไรกินก่อนไหม รดาอยากกินอะไรพี่จะได้พาไปถูก”

“ฉันไม่หิวอะไรทั้งนั้น ฉันอยากกลับบ้าน” รินรดาพูดแต่ไม่หันหน้ามามองคนถามเอาแต่มองออกไปนอกรถอย่างเดียว และหูก็ได้ยินเสียงถอนหายใจดังออ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ