บทที่ 48 48

“ถ้าเป็นอย่างนั้นก็ขอให้โชคดีนะหวังว่าจะเก็บค่าสินสอดทัน”

ภูวิชกัดฟันเสียงดังกรอดพร้อมกับจ้องพีรวัสตาเขม็ง เขารู้ว่ามันจงใจกันท่าก็ให้มันรู้ไปว่าคนที่ตามเทียวไปเทียวมากอยู่หลายปีกับคนที่หายหน้าไปหลายปีรินรดาจะเลือกใคร

“รดาว่าเรามาคุยเรื่องงานกันเลยดีไหมคะ” รินรดาพูดขัดขึ้นเมื่อรู้สึกว่าบรรยากาศตรง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ