บทที่ 86 เขาไม่มีแม้แต่หมอน

เท้าเล็กๆ ค่อยๆ ขยับก้าวไปอย่างช้าๆ และเบาๆ เมื่อเห็นว่าร่างกำยำที่คุ้นเคยยังอยู่ เขายังนอนอยู่ทำให้เธอรู้สึกดีไม่น้อย เธอวางผ้าขนหนูกับแปรงสีฟันไว้บนเก้าอี้ใกล้ๆ ถือไปแต่ผ้าห่มขยับเข้าใกล้ร่างที่ยังนอนนิ่ง เขาหลับไปแล้วดูจากระบบการหายใจ สองแขนกอดไว้ที่อก ต้องดาวเลิกตาเล็กน้อย เขาไม่มีแม้แต่หมอน จึง...