บทที่ 147 ตอนที่53 ประจันหน้า 1

ลู่หลิ่งแค่นเสียงเฮอะ ส่งสายตาอิจฉา “องค์ชาย ไฉนท่านผิวพรรณดีนัก ผิดกับหม่อมฉัน”

“เฮ้อ! เด็กน้อยเอ๋ย เจ้าแค่ขาดแคลน มานี่!”

เสียงเล็กจบประโยคก็กวักมือยุกยิกหมุนกายเดินนำไปสามก้าวเล็กๆ ก็ถึงมุมหนึ่งซึ่งมีกล่องไม้แอบซุกเอาไว้

เมื่อเปิดฝาออกจึงได้เห็นของที่ขโมยมา ไม่ว่าจะเป็นเครื่องประทินโฉมจากต่างแ...