บทที่ 49 ผิดสัญญา

“ติชา...ติชา ตื่นสิ ติชา”

เสียงนั้นคือเสียงของกวิน เธอจำมันได้ดี แต่ในความมืดเย็นยะเยือกรอบตัวกลับไม่เห็นแม้เงาของเขา

“ติชา ตื่นเร็วเข้า อย่าทำให้ผมเป็นห่วงสิ…”

เสียงเขาดังชัดขึ้น ชัดราวกับกระซิบอยู่ข้างหู

เธอพยายามจะลืมตาตามที่เขาบอก แต่เปลือกตากลับหนักราวกับถูกถ่วงด้วยหินนับร้อย จนเกือบถอดใจ ปล่อย...