บทที่ 59 ฟาดมาร้อยล้านก็ไม่ไป

แม้จะอยากอยู่กับความรู้สึกดีๆ แบบนี้ให้นานกว่านี้อีกสักหน่อย แต่กันติชาก็รู้ดีว่าเวลาของเธอกับเขามีจำกัด เธอจึงเป็นฝ่ายขยับตัวก่อน แล้วเอ่ยขึ้นเบาๆ

“คุณ…มันไปแล้ว ฉันว่าเราน่าจะรีบออกเดินทาง จะได้ถึงหมู่บ้านเสียที”

“แต่ผมว่าเรายังอย่าเพิ่งเคลื่อนที่เลย” กวินค้านทันที “รอให้แน่ใจก่อนว่ามันไปจริงๆ เพร...