บทที่ 21 บทที่.21 ท้อง?!

ปึก!ปึก!ปึก

ความใหญ่ยาวที่เกินต้านไหวแต่ตัวเล็กก็ยังสู้ มือไม้ปัดป่ายขณะตัวโยกปลิวสะบัด

หมับ!

ตอนนี้เขากระชากเธอให้ขึ้นมายืนตรง มือหนึ่งรวบรัดกอดสองเต้า อีกมือจับเอวบาง พ่นลมหายใจฟึดฟัดริมซอกคอ

"อ๊ะ~อ๊าาา" ในท่ายืนประกบ พราวขยับเขยื้อนไม่ได้ เหมือนเป็นเป้านิ่งให้เขาขย้ำอย่างสะใจ "คุณหมอ อ๊ะ~อืออ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ