บทที่ 41 ได้โปรด

ผ่านไปหลายชั่วโมง

ทุกคนกินข้าวพักผ่อนเต็มอิ่มครั้งแรก เพื่อเตรียมตัวเดินทางกลับขึ้นขบวนรถไฟในเช้าวันต่อมา

"หนูขอร้องนะคะ"

"ไม่ได้จริงๆ อย่าทำให้พี่ลำบากใจเลย"

"แค่หนูอยากให้คุณพ่อรับรู้ว่ายังมีชีวิตอยู่"

"แต่..."

"เห็นใจเด็กผู้หญิงคนหนึ่งเถอะค่ะ นะคะ"

วาวาไหว้วอนเขียนโน้ตใส่กระดาษเพื่อฝากสานำ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ