บทที่ 45 คำสั่งสุดท้าย

เวลาผ่านไปไวเหมือนลมพัด อีกเพียงสัปดาห์ก็ใกล้ครบหนึ่งเดือน

รถไฟขบวนยาวแล่นมาจอดเทียบยังจุดนัดพบฝั่งชายแดนซึ่งมีโกดังร้างมากมายให้พวกโจรอาศัย เนื่องจากสมัยก่อนมีการก่อสงครามซึ่งยังมีข้าวของเครื่องใช้เหลืออยู่

ตัวเล็กถูกมัดมือโดยมีไทลากเดินไปตามทาง หัวใจเต้นระส่ำอีกครั้งเพราะดวงตาก็ถูกผ้ามัดปิดเอาไว...