บทที่ 7 แก้ปัญหา
บทที่7
แก้ปัญหา
ลลิตาเดินออกมาจากบริษัทก่อนจะเรียกรถเพื่อไปยังร้านอัญมณีที่ใกล้ที่สุดโดยมีเป้าหมายที่จะไปหาซื้อของขวัญเพื่อสร้างความประทับใจให้แก่ลูกค้า ก่อนหน้าที่จะออกมาลลิตาได้ติดต่อไปยังเลขาของคุณยุพินเพื่อขอนัดคุยงานซึ่งเลขาก็ได้ลงตารางนัดของเธอเป็นที่เรียบร้อย ดังนั้นเธอจึงรีบไปร้านอัญมณีเพื่อเตรียมความพร้อม
“สวัสดีค่ะคุณลูกค้า ต้องการอัญมณีชิ้นไหนดีคะ” พนักงานสาวเอ่ยถามด้วยความสุภาพ
“พอดีอยากได้แบบเซตที่ความหมายดีๆน่ะค่ะ พอดีจะนำไปเป็นของขวัญให้กับผู้ใหญ่”
“งั้นดิฉันขอแนะนำเป็นชุดนพเก้าชุดนี้เลยค่ะ ชุดนี้จะมีเพรชช่วยเสริมอำนาจความยิ่งใหญ่ ทับทิมเสริมความสำเร็จสุขภาพ มรกตเสริมความร่มเย็น บุษราคัมเสริมเสน่ห์เมตตา โกเมนเสริมเรื่องอายุยืนยาว ไพลินเสริมความมั่งคงโดยเฉพาะเรื่องความรัก มุกดาหารเสริมความสงบ เพทายเสริมโชคลาภความร่ำรวย ไพฑูรย์ป้องกันภัยแคล้วคลาดค่ะ ในตัวเซตนี้จะมีข้อมูลของอัญมณีแต่ละชนิดมาให้ในตัวค่ะ” พนักงานอธิบายความหมายพร้อมหยิบชุดนพเก้าขึ้นมาให้ลลิตาได้ดู
“ไม่ทราบว่าชุดนี้เท่าไหร่หรือคะ”
“ชุดนี้จะอยู่ที่ราคา3500บาทค่ะ”
“งั้นฉันเอาชุดนี้ค่ะ”
“ลูกค้าสะดวกจ่ายเป็นบัตรหรือสแกนดีคะ”
“สแกนค่ะ”
“รอสักครู่นะคะ” พนักงานยิ้มก่อนจะหยิบชุดเครื่องนพเก้าเดินไปใส่กล่องห่อของขวัญอย่างดี
“สแกนตรงนี้ได้เลยนะคะ”
“เรียบร้อยแล้วนะคะ” ลลิตายื่นสลิปให้แก่พนักงานก่อนจะหยิบของแล้วเดินออกมาจากร้านทันที ตอนนี้เธอก็ได้ของขวัญที่จะนำไปให้คุณยุพินแล้ว ที่เหลือก็คือรอเวลาที่จะได้เข้าไปเจอกับเจ้าตัว
ลลิตาโบกรถจากหน้าร้านอัญมณีเพื่อไปยังบริษัท ระหว่างทางลลิตาก็เปิดดูข้อมูลของบริษัทคุณยุพินเพื่อทำความเข้าใจและจะได้จับทางอีกฝ่ายได้ถูก ลลิตาเป็นคนที่ทำงานรอบคอบและแม่นยำมาโดยตลอดเธอจึงเลือกที่จะหาข้อมูลของลูกค้าอย่างละเอียดเพื่อไม่ให้พลาดสิ่งสำคัญ
ไม่นานนักรถโดยสารก็มาจอดหน้าบริษัทใหญ่ ลลิตาเดินเข้าไปในบริษัทโดยมีพนักงานหลายคนจ้องมองมาที่เธอ
“คุณลิตาคะ เรื่องใหญ่แล้วค่ะ” ทิชาหัวหน้าฝ่ายบัญชีวิ่งเข้ามาหาเธอด้วยความรีบร้อน
“มีอะไรหรือเปล่าทิชา”
“คือเด็กฝึกงานเผลอลบเอกสารซื้อขายล่าสุดค่ะ ตอนนี้ฝ่ายบัญชีกำลังช่วยกันแก้หัวหมุนเลยค่ะเพราะบอสต้องการเอกสารวันพรุ่งนี้ พวกเราทำไม่ทันแน่ค่ะ”
“แล้วไม่ได้ทำสำเนาไว้หรือ” ลลิตาตกใจเป็นอย่างมากเพราะเอกสารซื้อขายต้องใช้ในงานประชุมผู้ถือหุ้นในวันพรุ่งนี้
“ปกติจะทำหลังจากสรุปยอดเสร็จค่ะเลยไม่ได้ทำไว้ คุณลิตาช่วยเลื่อนประชุมบอสได้มั้ยคะไม่งั้นฝ่ายบัญชีต้องโดนเรียกเข้าห้องดำแน่เลยค่ะ” สีหน้ากังวลของพนักงานสาวเผยออกมาผ่านใบหน้าอย่างชัดเจน
“ทำแบบนั้นไม่ได้หรอกคุณเพลิงนัดกับผู้ถือหุ้นไว้แล้ว เอาแบบนี้เดี๋ยวเธอไปเตรียมเอกสารที่ต้องใช้ในวันพรุ่งนี้ไว้ก่อน ส่วนเรื่องเอกสารซื้อขายเดี๋ยวฉันจะไปหาจากทีมเซลล์มาให้ยังไงก็ต้องเสร็จภายในวันนี้ให้ได้”
“ค่ะ”
พูดจบพนักงานสาวก็เดินออกไปทันทีส่วนลลิตาก็รีบเดินไปยังทีมเซลล์เพื่อขอเอกสารใหม่ โชคดีที่ทีมเซลล์ยังไม่ได้ลบไฟล์ล่าสุดจึงทำให้ลลิตาได้ไฟล์เอกสารมาบางส่วน เมื่อได้สิ่งที่ต้องการแล้วลลิตาจึงรีบเดินไปยังห้องของฝ่ายบัญชี
ระหว่างเดินเข้ามาลลิตาสังเกตเห็นสีหน้าของนักศึกษาฝึกงานที่ดูกังวลเป็นพิเศษเธอจึงเดินเข้าไปหาด้วยความใจเย็น
“ไม่เป็นไรคนเราผิดพลาดกันได้ แต่รอบหน้าพี่ขอให้เรารอบคอบกว่านี้นะ”
“ครับ ครั้งหน้าผมจะระวังให้มากกว่านี้ครับ”
“ทิชา เครื่องไหนคือเครื่องที่ลบไฟล์”
“เครื่องนี้ค่ะคุณลิตา” ทิชาชี้ไปยังคอมเครื่องริมสุด เมื่อเห็นแบบนั้นลลิตาจึงเดินเข้าไปที่เครื่องคอมทันที
“เดี๋ยวเธอเอาเอกสารนี้ไปตรวจสอบตัวเลขใหม่แล้วเอามาให้ฉัน ระวังเอกสารซ้ำด้วยนะ” ลลิตายื่นเอกสารที่ได้มาจากฝ่ายขายให้กับทิชา
“ค่ะ”
หลังจากที่ทิชาเดินออกไปลลิตาจึงรีบเปิดไฟล์ถังขยะเพื่อหาวิธีการกู้ไฟล์ที่ถูกลบแต่ก็ไม่เป็นผลเพราะไฟล์ทั้งหมดถูกลบออกจากเครื่องเป็นที่เรียบร้อยแล้ว
“เอายังไงดีเรา” ลลิตาบ่นออกมาเบาๆ ทว่าในจังหวะนั้นโทรศัพทฺ์ของเธอก็ดังขึ้น
ตื้ดดดดด ตื้ดดดด ตื้ดดดด
“ฮัลโหลค่ะ”
(“คุณอยู่ไหน นี่มันกี่โมงแล้ว”)
“ฉันอยู่ฝ่ายบัญชีค่ะ พอดีมีปัญหานิดหน่อยคุณเพลิงมีงานอะไรให้ฉันทำหรือเปล่าคะ”
(“มีสิ ถ้าไม่มีฉันจะโทรหาเธอหรือไง”)
“วางไว้ที่โต๊ะเลยค่ะ เดี๋ยวฉันขึ้นไปทำ”
(“งานรีบนะฉันต้องใช้พรุ่งนี้”)
“ได้เลยค่ะเดี๋ยวฉันกลับไปจัดการให้ค่ะ”
(“เดี๋ยวฉันจะไปดูโรงแรมถ้าคุณทำงานเสร็จแล้วก็กลับบ้านได้เลยไม่ต้องรอฉัน”)
“รับทราบค่ะบอส แค่นี้นะคะฉันยุ่งอยู่” ลลิตากดวางสายทันทีโดยที่ไม่รอให้อีกฝ่ายได้ตอบ
ลลิตางัดวิชาเรียนและโค้ดทุกอย่างออกมาเพื่อกู้ไฟล์ข้อมูลแต่สิ่งที่ได้กลับมาคือสิ่งที่เธอไม่ได้ต้องการ ไม่นานทิชาก็เดินกลับมาพร้อมไฟล์เอกสารชุดใหม่ที่ตรวจสอบเลขแล้ว
“นี่คือเอกสารที่ตรวจสอบแล้วค่ะ”
“โอเค เดี๋ยวฉันทำต่อเอง”
“แต่นี่มันจะได้เวลาเลิกงานแล้วนะคะ”
“เหลือแค่สรุปข้อมูลไม่ใช่หรือ พวกเธอกลับก่อนเถอะเดี๋ยวฉันจัดการที่เหลือเอง”
“ไม่ได้หรอกค่ะ งานนี้เป็นงานฝ่ายบัญชีจะให้คุณมารับผิดชอบคนเดียวได้ยังไง”
“งั้นเธอช่วยดูข้อมูลตรงนี้ให้ฉัน เดี๋ยวฉันสรุปงานที่ต้องใช้ให้แล้วเธอก็ทำตามที่ฉันสรุป”
“ได้เลยค่ะ” พูดจบทิชาก็นั่งลงข้างๆ ลลิตาก่อนที่จะหยิบเอกสารขึ้นมาจัดพร้อมดูสิ่งที่ลลิตาได้ไฮไลค์ไว้ให้ก่อนหน้า เวลาผ่านไปหลายชั่วโมงงานที่ทำก็เสร็จและกลับมาใช้ได้ พนักงานทุกคนต่างโล่งอกที่แก้ไขปัญหาได้ทันและไม่ลืมที่จะขอบคุณลลิตา
“ขอบคุณคุณลิตามากๆ นะคะที่มาช่วยพวกเรา ถ้าไม่ได้คุณพวกเราคงแย่”
“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ พวกคุณกลับก่อนเถอะค่ะวันนี้ก็เลยเวลาเลิกงานมามากแล้ว”
“แล้วคุณลิตาละคะยังไม่กลับหรือคะ”
“ฉันยังมีงานที่ต้องจัดการน่ะค่ะ”
“ค่ะ งั้นพวกเราขอตัวก่อนนะคะถ้ามีอะไรให้พวกเราช่วยก็บอกมาได้เลยนะคะ”
“ค่ะ” พูดจบลลิตาก็เดินออกจากห้องฝ่ายบัญชีก่อนจะเดินตรงไปที่ลิฟต์เพื่อขึ้นไปยังห้องทำงานของตนทันที
