บทที่ 10 2/4

ว่าไงดี ก็หลังพ่อลูกหมูกลับมาได้ไม่กี่เดือน... ลุงบี๋กับครูอี่ก็ได้กลายมาเป็นเพื่อนนอนแบบงงๆ

อันที่จริงก็ไม่ได้งงสักเท่าไหร่ เพราะมันเป็นผลประโยชน์ต่างตอบแทน

พูดกันตรงๆ เลยก็คือ จีรัณต้องการเซ็กซ์ และผู้หญิงสะอาดที่สามารถจะผูกปิ่นโตได้ ส่วนอิษยาต้องการลูก เธอกับเขาเลยบรรลุข้อตกลงร่วมกันในการเป็นเพื่อนนอน

อิษยาจะไม่ผูกมัดจีรัณไม่ว่าจะกรณีใดๆ ส่วนเขาก็จะไม่เรียกร้องสิทธิ์ความเป็นพ่อหากเรามีลูกด้วยกัน เห็นไหมเล่าว่าฟังดูง่าย แต่จริงๆ มันไม่ง่ายเลยแม้แต่นิดเดียว

วันนั้น คืนนั้นเรื่องมันเริ่มขึ้นจากผับที่เขาและเธอดั๊นไปเจอกันเข้าให้!

-กลับไปที่หนึ่งปีก่อน-

หลังจัดการเรื่องน้องนิ้งหรือโสภิดาได้สามสี่เดือน จีรัณก็เกิดเบื่อผู้หญิงขึ้นมาชั่วคราว หลังต้องปวดหัวกับน้องสาวและอดีตน้องเขย อารมณ์เซ็งๆ บรรเจิดเสียจนนอนคนเดียวโด่เด่ได้แบบสบ้าย-ย-ย-ย

คลับแถวๆ ทองหล่อนี่ถือเป็นที่ประจำของจีรัณและเพื่อนฝูง มาบ่อยบ้างเป็นบางช่วงถ้างานไม่มีอะไรเคร่งเครียด ชายหนุ่มถูกนัดจากชาวแก๊งเสือดำที่มีกันอยู่ราวห้าหกคนมาส่องหญิง เขาก็แค่เบื่อเลยมาด้วย ในขณะที่สมาชิกพรรคอีกห้าคนตั้งใจจริงจังจะมาตกหญิงตามปกติวิสัย เพราะไม่มีใครมีแฟนสักคน

บรรยากาศสลัว ไฟมัวๆ หลากสี และสาวสาวนุ่งน้อยห่มน้อยโชว์เซ็กซี่หน้าแน่นเต็มไปหมด จีรัณกับพวกเลือกนั่งที่ชั้นสองซึ่งค่อนข้างเป็นส่วนตัวหน่อย โซฟาที่นั่งติดระเบียงด้านบน วิวดีที่สุดเพราะมองลงไปด้านล่างแล้วเห็นบรรยากาศได้โดยรอบ แน่นอนโต๊ะวีไอพี และราคาสูงลิบ

“เฮ้ย! เฮ้ย! ดูนั่นสิวะ นี่เราไม่ได้มากันนานแน่นอน เจ้าถิ่นถึงได้เปลี่ยน”

จีรัณไม่ได้มองสาวแต่สไลด์หน้าจอโทรศัพท์ เขาพยักหน้าเออออเพราะที่คิดก็คงสาวสาวไฟแรงสูง เต้นเซ็กซี่ประชันกัน ‘ธรรมดา’

“เออ คนนี้ไม่เคยเห็นหน้า แม่เจ้าโว้ย โคตรเฟียส!”

คนฟังเริ่มขมวดคิ้ว ตายังมองหน้าจอ “เฟียส?”

“โถ ไอ้แก่!” ถูกสบประมาทว่าแก่เลยได้แต่กลอกตา “แรงไง ผู้หญิงคนนี้ท่าทางจะแซ่บว่ะ โอ๊ยหัวใจกูจะวาย ส่ายเอวทีใจกูนี่สั่นพั่บๆ”

“อะไรจะขนาดนั้น” จีรัณยิ้มมุมปากขณะส่งสติ๊กเกอร์ให้สาวที่เข้ามาขอไลน์ไม่ถึงครึ่งชั่วโมง

“ขนาดนั้นเลยเว้ย เฮ้ยบี๋คนนี้เด็ดจริงๆ นะเว้ย”

คำเชื้อเชิญทำจีรัณเริ่มสนใจ ชายหนุ่มละสายตาจากหน้าจอแล้วเอี้ยวมองลงไปที่ฟลอร์ด้านล่าง ไฟสว่างวูบวาบทำให้เห็นหญิงสาวตัวเล็กๆ ที่กำลังกลายเป็นเจ้าแม่ขาแดนซ์แต่เพียงผู้เดียว คนอื่นๆ รุมล้อมหล่อนเป็นวงกลม บางคนตบมือเชียร์ บางคนเป่าปากแซว และเสียงทั้งหมดทั้งมวลนั่นก็ได้ยินถึงขนาดว่าแทรกเสียงเพลงได้

“แดนเซอร์วงไหนหรือเปล่า เต้นเก่งขนาดนั้น”

จีรัณถามมองตาไม่กะพริบ เด่นสุดคือผู้หญิงที่เพื่อนๆ เขาว่า อีกห้าคนหนึ่งในนั้นเป็นผู้ชาย น่าจะมาด้วยกันเพราะพวกหล่อนจับกลุ่มกันเต้นอย่างกับเกิร์ลกรุ๊ปเกาหลี

“ไม่รู้สิ แต่กูสนใจว่ะ เต้นยั่วขนาดนี้ แค่เห็นก็ซี้ดแล้ว”

จีรัณส่ายหน้า คำพูดแบบนี้เขาไม่รู้จะเตือนยังไง มันอยู่ที่สามัญสำนึกของแต่ละคน

“ตามสบาย” พูดจบอีกฝ่ายก็ลุกขึ้นปุบปั๊บแล้วก้าวฉับๆ จากไป เพื่อนที่เหลือมองตามยกเว้นจีรัณ ที่ไม่สนใจการเล่นพนันในกลุ่มเพื่อนเล็กๆ น้อย

“ไอ้แม็กจะได้ไหม เอ้า! กูประเดิม ห้าพัน”

“กูว่าไม่” อีกหนึ่งหนุ่มบอกกลั้วหัวเราะ

หนุ่มที่เหลือหนึ่งในสอง “กูว่าเหมือนไอ้เจนว่ะ แซ่บๆ แบบนี้ไม่เหลือหรอก ไอ้แม็กก็แซ่บพอกัน”

“กูว่าไม่ได้เว้ย เดาไม่ถูกเหมือนจะร้ายนะผู้หญิงคนนี้ ตั้งแต่มองเห็นผู้ชายถูกปฏิเสธไปไม่รู้กี่คนละ”

จีรัณมองเพื่อนอีกสี่คนชักเริ่มสนใจ หาค่าขนมให้ลูกหมูหน่อยดีกว่า เพราะตามสถิติแล้วสาวที่เพื่อนชื่อแม็กเหล่ เกินแปดสิบเปอร์เซ็นไม่ยอมไปต่อด้วย “กูให้หมื่นหนึ่ง ไอ้แม็กไม่ได้แอ้ม” เพียงปรายตามองและเห็นเพื่อนเข้าไปยืนซ้อนหลังผู้หญิงคนนั้นเขาก็มองออก ผู้หญิงถ้ามีไมตรีตอบชอบเหมือนๆ กัน ไม่มีท่าทางแบบนี้แน่ๆ

เพื่อนในกลุ่มโห่ขึ้นทันควัน จีรัณยิ้มมุมปากก่อนยกแก้วเหล้าขึ้นจะดื่ม ออนเดอะร็อกในแก้วกำลังจะไหลสู่ริมฝีปาก ไฟที่ชั้นล่างก็สว่างขึ้นเมื่อจบเพลงและดีเจหยุดพักรอเปลี่ยนดีเจอีกคน แม็กเพื่อนของเขายังติดหน้าตามหลังผู้หญิงคนนั้น สองคนนั้นคุยกระซิบกระซาบ จังหวะหนึ่งเพื่อนเขาชี้มือขึ้นมาด้านบนคล้ายเชื้อเชิญหล่อนให้ขึ้นมานั่งร่วมโต๊ะ ใบหน้าสวยหยดใต้เครื่องสำอางเมื่อมองจากมุมนี้เห็นชัดด้วยแสงที่ส่อง

จีรัณสำลักพรวด! นั่นเขาจำไม่ผิดแน่นอน อิษยาตัวเป็นๆ!!

‘ขุ่นพี่ น้องอยากไปดิ้นอะ ขอที่แซ่บๆ ผู้เยอะๆ นะ เนี่ยกลับมาเป็นอาทิตย์ละ น้องเหง้าเหงา’

เลิกงานปุ๊บ คืนวันศุกร์ก็ถึงเวลาผีออก อิษยารับเบอร์โทร.ใหม่เอี่ยมอ่องของรุ่นน้องเพศที่สาม ชานนท์ หรือน้องนนท์ของพี่ๆ เพิ่งกลับจากเมืองนอก และนางยังไม่ได้งาน เหงามาก อยากดิ้นขึ้นมา

ถ้าเป็นวันธรรมดาอิษยาไม่ไปแน่นอน แต่น้องรักดันขอวันศุกร์ อีกอย่างไม่ได้ไปนาน ปล่อยผีในตัวสักคืนก็ดี!

‘ป้าจ๋า อี่นอนคอนโดนะป้า’

จริงๆ คืออพาร์ตเม้นต์เนี่ยแหละ แต่พูดให้ดูหรูไปงั้น

‘          ป้าไม่ต้องห่วง อี่คงกลับดึก นนท์น่ะจ้ะบอกว่าอยากไปเที่ยว ไปกันหลายคนป้าไม่ต้องห่วงอี่นะจ๊ะ’

ปกติป้าก็ไม่ว่า แต่คราวนี้

‘อี่ป้ารู้นะว่าอี่รักษาตัวเองได้ แต่เพลาๆ หน่อยได้ไหมลูก ป้าไม่อยากได้ยินคนพูดถึงอี่เสียๆ หายๆ’