บทที่ 35 7/3

“ฉัน” อิษยาตาลุกวาบ สะบัดหน้าหนีปลายนิ้วเขา “ไม่ได้ขโมย” ฉิวเฉียดกับริมฝีปากที่กำลังจะแนบประทับ แต่ผิวแก้มนุ่มนิ่มไม่รอด ปลายจมูกโด่งคมเฉียด และกลิ่นหอมตราตรึงที่ทำให้จีรัณร้อนรุ่มก็ถูกซึมซับ เธอผลักหน้าเขาออก และหันกลับมามองตาเขียว โทษฐานแอบขโมยจูบแก้มของเธอ

“ก็แค่อุปมาอุปไมย ไม่เห็นต้องซีเรียสเลย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ