บทที่ 16 สมรภูมิบนโต๊ะอาหาร

ศิลากรทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้เคียงข้างใบปอ หญิงสาวขยับวางกระเป๋าสะพายใบเล็กไว้ด้านหลัง จัดวางมือบนตักอย่างสำรวม ก่อนจะค่อยๆ เงยหน้าขึ้นอย่างระมัดระวัง

สิบหมื่นนั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม ระยะห่างของโต๊ะอาหารใกล้พอที่จะทำให้เธอสังเกตเห็นว่า รอยยิ้มละมุนของเขาจางลงเล็กน้อยเมื่อสายตาสบกัน

“กินอะไรรองท้องมา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ