บทที่ 22 ความทรงจำในกล่องไม้

ส่วนศิลากรยังนั่งอยู่ที่โต๊ะตัวเดิม

เขามองข้อความบนหน้าจอ ก่อนโทรออกหาเลขานุการ “ยกเลิกโต๊ะอาหารกลางวันที่จองไว้” ปลายสายรับคำ แล้วถามเรื่องนัดหมายช่วงบ่าย ศิลากรตอบสั้นๆ อีกสองประโยคจึงวางสาย สายตาเลื่อนไปยังเก้าอี้ว่างฝั่งตรงข้าม

เขาประเมินเธอผิดไปนิดหนึ่ง ใบปออาจอ่อนไหวกับสิบหมื่น อาจเกรงใจแม่ ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ