บทที่ 169 ตอนที่90/2 รอยยิ้มของนาง (2)

เสียงของคนเเผ่วจนเเทบไม่ได้ยิน เเต่เพราะเขากางมือออก หยงฟางเหนียงจึงได้นอนลงไปในอ้อมเเขนกว้างเเล้วหลับตา ค่ำคืนอันเงียบสงัดนั้น ค่อยๆเคลื่อนผ่าน พอตื่นเช้าขึ้นมา เรื่องเมื่อวันวานคนก็จำไม่ได้เเล้ว ดวงตาคมเข้มกระพริบถี่ๆเมื่อเเสงเเดดจากนอกเรือนส่องผ่านม่านกั้นบางเบาเข้ามาในห้องนอน มันเป็นวันที่อากาศส...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ