บทที่ 2 ตอนที่1/2 หน้าที่ของสตรี (2)

หยงฟางเหนียงเเม้อำพรางกายเเล้วเเต่ก็ยังมีคนจำนางได้ ร่างเล็กเดินดุ่มๆ ออกไป ทำไมจะจำไม่ได้ล่ะ คนที่ทักนาง เป็นพี่ชายของนางเอง หยงเฟิงหลัว อย่าว่าเเต่ท่านเเม่ พี่ชายเองก็โหดไม่เเพ้กัน เขาเห็นนางเเล้ว หากไม่รีบหนีให้ทัน กลับไปก้นลายเเน่ ทหารกองสนับสนุนห้าหกคนวิ่งไล่หยงฟางเหนียง นางนั้นวิ่งเร็วมาก เเม้เป็นทหารฝึกที่ตามนางมาก็วิ่งไม่ทัน

"อย่ามาจับข้า ข้าไม่ใช่หยงฟางเหนียง"

"คุณหนูรอง อย่าวิ่งอีกเลย ข้าเหนื่อยเเล้ว"

"เหนื่อยก็อย่าตามมา"

คนวุ่นวายกันอีกครั้ง ผู้เป็นเเม่ทัพถึงกับต้องควบม้ามาจับด้วยตนเอง น้องสาวคนนี้ ไม่รู้ว่าดื้ออะไรนักหนา ทำไมไม่เป็นเเม่บ้านเเม่เรือนเช่นสตรีคนอื่นๆ นางจะหาสามีได้หรือไม่ เหนื่อยเเทนจริงๆ มือเเกร่งดึงเอาคอเสื้อของสาวน้อย หยงเฟิงหลัวหิ้วนางด้วยมือเดียว ใบหน้าเล็กๆ ของน้องสาวบูดบึ้ง

"ท่านพี่ ปล่อยข้านะ ข้าก็อยากไปช่วยท่านปู่ ท่านวางข้าลงเดี๋ยวนี้"

"ไม่ กลับเข้าเมืองไปซะ เจ้านี่มันชอบก่อเรื่องจริงๆ วันนี้ได้ข่าวว่ามีการดูตัว เจ้าหนีมาเเบบนี้ ท่านเเม่ตีเจ้าก้นลายเเน่" ขาสองข้างลอยเหนือพื้นดินดิ้นไปมา หยงฟางเหนียงตวัดสายตามองพี่ชาย ดวงตากลมโตนั่น ช่างน่าชังยิ่งนัก หากไม่ใช่น้องสาว จะโยนให้หมูทับหัวจริงๆ

"ท่านพี่ ฝีมือกระบี่ของเราก็กินกันไม่ลง ท่านได้รับสิทธิ์อะไรให้ออกรบ บางครั้ง ข้ายังล้มท่านได้เลย หรือเพราะว่าท่านเป็นบุรุษเท่านั้นหรือ"

"เรื่องนั้นก็ใช่ เพราะเจ้าเป็นสตรี ข้าเป็นบุรุษต้องปกป้องบ้านเมืองเเละครอบครัว หน้าที่ของลูกผู้ชาย ไม่ว่าผู้ใดก็กระทำ เจ้าต่างหากที่ไม่รู้หน้าที่ สตรีมีคุณธรรมอะไร มีหน้าที่ทำอะไร เจ้ายังไม่เข้าใจสักนิด"

ยิ่งพูดคนที่ได้ฟังก็ยิ่งหน้างอไปกันใหญ่ ปฏิเสธไม่ได้ว่าหยงฟางเนียงมีฝีมือร้ายกาจมาก เเต่ใครจะยอมให้เด็กสาววัยสะพรั่งจับดาบปกป้องบ้านเมืองกัน เเต่งงานเเล้วมีชีวิตที่ดี มันสมควรที่จะเป็นเช่นนั้นมากกว่า ไม่พูดมากกับนางเเล้ว หยงเฟิงหลัวพาหยงฟางเหนียงเข้าไปพักในกระโจมของเขา ก่อนจะออกไปก็กำชับให้คนมาเฝ้านางเอาไว้ หยงฟางเหนียงโกรธจนหน้าเเดง เจ้าหมูตัวโต นางจะเอาคืนเขาให้ได้ เสียงกลองรบเเละสัญญาณการเคลื่อนทัพดังสนั่น คนที่ได้รับหน้าที่ให้เฝ้าหยงฟางเหนียงนำน้ำเเละอาหารเข้ามาให้นาง ร่างบอบบางนอนขดอยู่ใต้ผ้าห่มผืนใหญ่

"คุณหนูรอง ท่านอย่าโกรธท่านเเม่ทัพเลย เขาทำเช่นนี้เพราะเป็นห่วงท่าน มาเถิด ข้าเตรียมอาหารที่ท่านชอบไว้ให้เเล้ว"

ทหารในกองอายุมากกว่าหยงฟางเหนียงเพียงปีเดียวกล่าวปลอบ เขามองไปที่คนใต้ผ้าห่ม นางไม่ร้อนหรือ นอนคลุมโปงขนาดนั้น เเต่ เอ๊ะ ทำไมรู้สึกเหมือนมีอะไรเเปลกๆ ทหารหนุ่มเดินไปดู เขาเขย่านาง สุดท้ายก็กระชากผ้าห่มออก ไม่มีคน เส้นเลือดในหัวเเข่งกันเต้นตุบตุบ เสียงตะโกนจากคนในกระโจมเป็นสัญญาณไม่ดีจริงๆ

"ทุกคน คุณหนูรองหายไปเเล้ว"

คนหายหนีออกมาจากค่ายทหารได้ เสื้อผ้าชุดเกราะก็หยิบตามทางมาใส่ จนตอนนี้ รูปร่างของนางหนาขึ้นมาบ้างเเล้ว เเต่เสื้อเกราะตัวใหญ่เบ้อเร่อนี่ ให้ตายก็ไม่มีทางใส่ได้พอดี สาวน้อยควบม้าที่เเอบขโมยมาจนถึงเนินเขาใกล้ชายเเดน ฝุ่นละอองสีส้มเเดงปลิวขึ้นไปในอากาศ กำลังจะเข้าต่อสู้กันเเล้ว นี่สิถึงเรียกว่าความหมายของชีวิต การปกป้องบ้านเกิด ไม่ว่าหญิงหรือชาย ก็ควรมีโอกาสได้ทำ ทัพของท่านปู่เคียงคู่อยู่กับทัพทหารจากเมืองหลวง คนนำการรบในครานี้สวมชุดเกราะสีดำทมิฬ เขานั่งบนอาชาฝีเท้าดีหายาก ร่างกายสูงใหญ่สง่างาม น่าเกรงขามมากทีเดียว

ท่านปู่เองก็ไม่อ่อนด้อยไปกว่าเเม่ทัพจากเมืองหลวงเลย เเม้จะเเก่เเล้ว เเต่สง่าสมชายชาตินักรบจริงๆ การเจรจาไม่เกิดขึ้น กบฎเส้าฉีบุกเข้ามาก่อน พวกเขาสองกองกำลังควบอาชา ตั้งพลยิงเกาทัณฑ์กันสนั่นหวั่นไหว ไม่มีใครยอมใครเลย โดยเฉพาะเจ้าหนุ่มเเม่ทัพจากเมืองหลวงคนนั้น อายุคงไม่ห่างจากนางเท่าไหร่ หยงฟางเหนียงมองการเคลื่อนไหวของเขาด้วยความตกตะลึง ร่างเเข็งเเกร่งบุกทะลวงเเละเป็นผู้นำที่ดุดัน ยิ่งไม่ต้องพรรณนาถึงฝีมือ มันทำให้นางละสายตาไม่ได้จริงๆ ยังก่อน สาวน้อย เจ้ายังมีภารกิจอยู่ ต้องไปบอกท่านปู่ว่ามีกองกำลังกบฎตั้งค่ายอยู่ไม่ไกล หากไม่รีบจบศึก กลัวว่าจะโดนตลบหลังเเทน

"นี่ไง หน้าที่ของสตรี"

หยงฟางเหนียงควบม้าวิ่งลงเนินไปหาทหารกลุ่มใหญ่ ทักษะการต่อสู้ของนางโดดเด่นพริ้วไหว กบฎเส้าฉีครานี้จะต้องถูกปราบปรามให้ราบคาบ กระบี่ในมือกวัดเเกว่งไปปะทะดาบใหญ่ของฝ่ายตรงข้าม โดยไร้ซึ่งความกลัว คนของกลุ่มกบฎเส้าฉีเยอะมาก ราวกับมดเเตกรังเข้ามากัดกินเนื้อศัตรูอย่างไรอย่างนั้น กองกำลังสนับสนุนตามมาสมทบ คนนำทัพคือหยงเฟิงหลัว เขาชี้ดาบไปเบื้องหน้า เสียงตะโกนอันดุเดือดของชายนับหมื่นทำให้สนามรบยิ่งระอุ

"อาเหนียง"

พี่ชายมองเห็นน้องสาว นางมาทำอะไรที่นี่ ไม่ได้การ หากเป็นอะไรไป เขาจะมีหน้ากลับไปหาท่านเเม่ได้อย่างไร หยงเฟิงหลัวควบม้าฟาดฟันกับกลุ่มกบฎ เขาบุกมาจนถึงตัวหยงฟางเหนียง ชายหนุ่มดึงร่างน้องสาวของตนขึ้นมาบนหลังม้า

"พี่ชายพูดอะไร ทำตามสักอย่างมันจะตายหรือ เจ้าจะให้ข้าอกเเตกตายใช่ไหม"

"พูดมาก ไปเเจ้งท่านปู่ มีคนจากทางใต้เดินทางมาสมทบกบฎ พวกเรามีกันเท่านี้ สู้ไม่ได้เเน่"

"เจ้าว่าอย่างไรนะ เเน่ใจหรือ"

บทก่อนหน้า
บทถัดไป