บทที่ 377 ตอนที่192/2 ราชโองการและคำสารภาพ (2)

ชิงชิงมองแม่นมหม่า เหมือนมีคนนอกอยู่ด้วยแล้ว ก็ให้รู้สึกแปลกๆ แต่ช่างเถอะ ความผิดพลาดที่ได้ทำ สมควรมีคนร่วมก่นด่า ชิงชิงรวบรวมความกล้า ดวงตาก็หลุบต่ำไม่เผชิญหน้า มีโอกาสแล้วอย่าปล่อยเด็ดขาด จะได้ขจัดสิ่งที่วนเวียนอยู่ในใจออกไป

“ท่านจำได้หรือไม่ วันนั้นฝนตก แล้วข้าพบกับท่านในตรอกเล็กๆ ข้าให้ท่านกินยา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ