บทที่ 47 ตอนที่27/1 จับมือบังสวรรค์ให้ได้ (1)

"เอาล่ะ พอสมควรเวลาเเล้ว เเม่จะไปส่งเสี่ยวเยว่ก่อน เจ้าพักผ่อนเถิด วันหลังจะมาเยี่ยมใหม่"

โจววั่งฉินลุกขึ้นคำนับ เขาเดินออกไปส่งฝูไท่เฟยที่หน้าตำหนัก สายตาคมเข้มมองผู้เป็นมารดาจนลับจึงได้กลับเข้าเรือน มากินข้าวตามประสาเเม่ลูก ต้องเกร็งขนาดนี้เชียวหรือ อาจจะเพราะเขาเป็นปีศาจ ไม่มีความรู้สึกเช่นคนทั่ว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ