บทที่ 105 เวลาแห่งการสูญเสีย

เธอไม่ไป... เธอยังอยู่แต่ความหวังนั้นอยู่ได้เพียงชั่ววินาทีเดียว เพราะเมื่อหญิงสาวหมุนตัวกลับมา แววตาของเธอไม่ได้มีความโกรธเกรี้ยวเหมือนเมื่อครู่แล้ว ไม่มีไฟ ไม่มีน้ำตาที่พร้อมจะระเบิด ไม่มีแม้แต่ความผิดหวังที่เคยทำให้เขาเจ็บปวด มันเหลือเพียงความว่างเปล่า เยือกเย็น และห่างไกล... ห่างไกลเสียจนเทียนรู...