บทที่ 4 CHAPTER 3 ซอยถี่ยิบ
CHAPTER 3 ซอยถี่ยิบ
19.00 นาฬิกา
นิ้วเรียวต่อสายหาฮาลาร์สเพื่อให้ออกมารับหน้าปากซอย ทั้งที่ความจริงแล้วแท็กซี่ควรจะขับเข้าไป ผิดที่เธอต่างหากจำซอยไม่ได้..
(พี่เตยอยู่ซอยไหนครับ ?)
"ด้านหน้ามีเขียนว่าซอยสี่"
(ซอยสี่ก็สี่ครับ รอตรงนั้นเดี๋ยวผมไปสี่) ตอบกลับเสียงติดตลก จนอีกคนตัดสายทิ้งไป
"ก็พี่บอกเองว่าซอยสี่ ผมผิดตรงไหน ? หึหึ.." หัวเราะในลำคอ มุ่งหน้าตรงไปยังซอยสี่ถี่ยิบ!
"ฉันจำซอยไม่ได้" เปิดประตูรถเข้ามานั่งหันไปกำชับเสียงแข็ง
"ห้าม! ขับรถเร็วอีก ไม่อย่างนั้นฉันจะไม่ดื่มกับนาย"
"โอเคครับยอม ผมไม่ขับเร็วแต่พี่ต้องดื่มกับผม"
"อืม" ตอบรับในลำคอ แค่ครั้งเดียวไม่เสียหาย
อู่ลาซ..
"อู่ใหญ่เหมือนกันนะ เมื่อวานไม่ทันได้สังเกต"
"ใหญ่ครับ..ใหญ่เลย" พูดพลางตวัดลิ้นเลียริมฝีปากหรี่ตามองร่องอกคนตรงหน้า อัดกันมาแน่นเชียวนะ หึหึ..
ระหว่างที่รอฮาลาร์สไปเตรียมของ เธอเดินดูรอบ ๆ ค่อนข้างใหญ่และกว้าง ไม่มีแม้แต่เสียงเครื่องมือหรือเสียงคนเดิน
ยกแขนเรียวขึ้นดูเวลาเกือบสองทุ่มแล้วนี่..คงกลับกันหมดแล้วละมั้ง..
"อยากรู้อะไรถามผมได้นะ" ถือแก้วไวน์มายื่นให้คนตรงหน้าที่เดินสำรวจภายในอู่จนทั่ว..
"นายเปิดนานหรือยัง มีแต่รถหรู ๆ ทั้งนั้น ทำไมฉันไม่เคยรู้" หันมองคนด้านข้างด้วยแววตาสงสัย ไม่ว่าจะอะไหล่หรือเครื่องมือในร้านดูเตรียมพร้อมไปหมดทุกอย่างจึงทำให้เธอสงสัย
"ผมเพิ่งเปิดได้สามเดือน ไม่ได้รับลูกค้าทั่วไปรับแค่ Vip รู้จักไหมครับ ซ่อมเมื่ออยากซ่อม ซ่อมตามอารมณ์"
"..."
"ซ่อมระบายความเครียด ระบายอารมณ์ ไม่ได้ซ่อมเพราะอยากได้เงิน ซ่อมเพราะมีความสุข" พูดพลางยกแก้วขึ้นชนกับคนด้านข้างที่เดินไปฟังเขาพูดไป
"ฉันเพิ่งไปอ่านแชทมา นายเป็นเจ้าของหรือเป็นพนักงาน"
"เจ้าของ ที่นี่ไม่มีพนักงานมีแต่ลูกน้องที่ตามผมมา อยู่ถัดไปจากที่นี่หนึ่งกิโล" ชี้ไปทางด้านข้าง ไม่สังเกตคงมองไม่เห็นว่ามีบ้านคนอยู่ตรงนั้น..
"อืม.." ตอบรับในลำคอ เดินดูต่อเรื่อย ๆ คนด้านข้างถือขวดไวน์เติมให้เรื่อย ๆ เช่นกัน
จากที่เห็น..ฮาลาร์สค่อนข้างมีฐานะพอสมควร เขาอยู่ในโลกของตัวเองไม่ได้ออกไปวุ่นวายด้านนอกให้ปวดหัว..อีกอย่างวันนี้แต่งตัวชิลล์มาก ผิดกับคนเมื่อวานที่ใส่สูทผูกไท
วันนี้รองเท้าช้างดาวกางเกงวอร์มเสื้อยืด ทรงผมเซอร์ ๆ ดูดีไปอีกแบบ..คนหล่อทำอะไรก็หล่อ
"เมื่อเช้าไปทำงานยังไง"
"ก็คนขะ..แท็กซี่ ฉันเรียกแท็กซี่"
"อ๋อ.." ดูมีพิรุธนะ หนีผัวมาเที่ยวหรือเปล่า ?
"พี่เตยมีแฟนหรือเปล่าครับ"
"ไม่มีอ่ะ ยังไม่ได้คิด"
"ผมก็ไม่มี" กดยิ้มมุมปากมองคนด้านข้างที่หน้าเริ่มขึ้นสี
"ไม่มีก็ดีนะ สบายใจจะทำอะไรก็ได้"
"ผมก็ว่างั้น" เทไวน์ให้พี่เตยใสต่อ เดินโอบเอวเล็กเดินเข้าไปยังด้านใน เนื่องจากเห็นเหงื่อเม็ดเล็กที่เริ่มผุดตามกรอบหน้า คงถึงเวลาแล้วล่ะ..ที่เราควรจะเข้าไปนั่งดื่มด้านใน
"ตกแต่งเองหรอ สวยดีนะ"
"ผมก็ว่างั้น.." มองคนด้านข้างตาไม่กะพริบ แก้มฝาดของเธอทำให้ดูน่ารักน่าค้นหามากกว่าเดิมเป็นเท่าตัว
"อยู่คนเดียวเหงาไหม ?" หันไปถามฮาลาร์ส
ด้วยความเมาทำให้เธอนั่งเซถลาไปหาฮาลาร์สที่นั่งอยู่ด้านข้าง ใบหน้าห่างกันเพียงแค่คืบ..ตาสองคู่สบกันไม่กะพริบ
"เหงา มาก.." แนบริมฝีปากหนาไปกับกลีบปากสวยได้รูปที่แต่งแต้มลิปสติกสีชมพูอ่อนมา มือหนาเอื้อมไปวางแก้วไวน์อย่างเป็นงาน..
รั้งคนตรงหน้าให้ขยับเข้ามาแนบชิด
"เมาหรอครับ เมาแล้วนะ" มือไม้เธอดูอ่อนแรงแม้แต่แก้วที่ถืออยู่ยังแกว่งไปมา ทำให้เขาต้องรับแก้วใบนั้นมาถือและวางข้างกันกับของเขา
"ฉันว่า..ถึงเวลาต้องกลับแล้ว" ก้มมองนาฬิกาที่ข้อมือบอกเวลาสี่ทุ่มเศษ แป๊บเดียวจริง ๆ เผลอแป๊บเดียวสี่ทุ่มกว่าเวลาเดินไวมาก
"เมาแล้ว ไม่ต้องขับหรอกครับ"
"อืม..เดี๋ยวเรียกรถ" หันไปควานหามือถือในกระเป๋าสะพายข้าง สายตาฮาลาร์สดูเจ้าเล่ห์จนเธอรู้สึกกลัว คล้ายไปผับแล้วเจอคนที่ต้องการมีเซ็กซ์มาก ๆ หน้าฮาลาร์สเป็นแบบนั้นเลย
"ผมไปส่งได้นะ..แต่ต้องไปรถผม"
"แบบนั้นก็ได้.."
"ครับ ผมไปหยิบกุญแจเดี๋ยวนี้" ลุกขึ้นยืนเต็มความสูงเดินตรงดิ่งเข้าห้องไปหยิบถุงยางอนามัยใส่กระเป๋ากางเกงวอร์มสองอัน เผื่อซ้ำ..
ไม่ลืมเอี้ยวตัวไปหยิบกุญแจรถขึ้นมาหมุนโชว์ ระบายยิ้มให้คนที่นั่งรออย่างเป็นมิตร
"ไปกันครับ..ผมจะไปส่ง" ไปส่งแน่ ระหว่างสวรรค์กับคอนโดเธออันไหนจะถึงก่อนกัน
ฮาลาร์สเดินโอบเอวเล็กออกไปยังลานจอดรถเลือกรถคันที่ด้านในกว้างสะดวกแก่การทำกิจกรรม..
"คันนี้กว้างดีพี่จะได้นั่งสบายไม่อึดอัด"
"ขอบคุณมาก..เดี๋ยวบอกทาง"
"ครับ.." ทางที่พี่ว่าคือไปไหน ? จะพ้นซอยบ้านผมหรือต้องจอดทำอะไรกันก่อนระหว่างทาง
