บทที่ 27 บทที่ 25 สำนึก

บทที่ 25

สำนึก

เช้าวันใหม่

วายุสะดุ้งตื่นขึ้นมาพร้อมกับอาการปวดหัวตุบ ๆ แสงแดดอุ่นลอดผ้าม่านเข้ามาแทงตาให้ต้องยกมือขึ้นบัง ร่างกายรู้สึกเหนียวเหนอะไปทั้งตัวจนทำให้ขมวดคิ้วแน่น

“บ้าชิบ…นี่หลับไปทั้ง ๆ ที่ไม่ได้อาบน้ำเลยเหรอวะ” เขาสบถเสียงแหบพร่า

พอลองนึกทบทวนถึงเมื่อคืน ความทรงจำกลับพร่าเลือน เข...