บทที่ 35 บทส่งท้าย

บทส่งท้าย

ห้องเช่าเล็ก ๆ แคบและอับชื้นมีเพียงพัดลมเก่าตัวหนึ่งหมุนเอื่อย ๆ แทบไม่ช่วยให้อากาศร้อนอบอ้าวบรรเทาลงได้ เสียงร้องไห้จ้าของเด็กทารกดังแข่งกับเสียงทีวีเก่า ๆ ที่เปิดทิ้งไว้เป็นเพื่อน

ปาริฉัตรนั่งกอดลูกบนตัก ร่างกายซูบโทรม เสื้อผ้าธรรมดาที่เคยไม่คิดจะสวม ตอนนี้กลายเป็นสิ่งเดียวที่พอหามาใส่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ