บทที่ 2 บทนำ (2)

เมนูสำหรับเช้านี้เป็นข้าวต้มหมูสับใส่ไข่นกกระทา นอกจากนี้เธอยังโชว์ฝีมือทำไข่กระทะอีกด้วย เพราะจำได้ว่าศิรศักดิ์ชอบกินเป็นพิเศษ มื้อเช้าคนที่บ้านนี้จะกินอาหารง่ายๆ ยิ่งคมกริชนั้นดื่นกาแฟกับไส้กรอกเท่านั้นก็เรียบร้อย ส่วนบิดาผู้เป็นประมุขของบ้านชอบกินแกงจืด ข้าวสวยร้อนๆ กับเมนูปลาเป็นหลัก เธอจึงทำอาหารเอาไว้สำหรับบ้านหลังใหญ่นั้นด้วย กว่าจะเสร็จก็สาย ระหว่างที่วิลาสินีทำอาหารเธอก็ไม่ต้องห่วงว่าจะไม่มีใครดูแลยัยหนู เพราะเด็กในบ้านจะขึ้นไปพาแกอาบน้ำแต่งตัวก่อนพาลงมากินข้าวในตอนเช้า

กว่าจะได้เจอลูกอีกทีก็หลังจากศิรศักดิ์ทานข้าวอิ่มและรับยาแล้ว เป็นอย่างนี้มาตั้งแต่เธอย้ายเข้ามาอยู่ใหม่ๆ แต่วันนี้ทุกอย่างเปลี่ยนไป หลังจากศิรศักดิ์รู้ความจริง จับได้ว่านางพยาบาลกำมะลอคนนี้คือแม่ของลูกเขา อาหารเช้าจึงตั้งบนคฤหาสน์หลังใหญ่แล้วทุกคนก็มากินข้าวกันอย่างพร้อมหน้าพร้อมตา

แต่กว่าเรื่องราวจะลงเอยที่ความเข้าใจกัน เขาและเธอก็ผ่านเรื่องราวต่างๆ มามากมาย พลันนั้นวิลาสินีก็หวนคิดถึงความรักของตนด้วยรอยยิ้มละมุนที่เผยออกมาประดับบนใบหน้า...