บทที่ 79 โหยหา

นพัทธ์ลืมตาขึ้นช้า ๆ ความรู้สึกแรกที่สัมผัสได้คือความอุ่นวาบที่แล่นพล่านไปทั่วทั้งอก ร่างบางของพิมพ์พิศายังคงนอนซุกซบอยู่กับแผงอกกว้างของเขา ใบหน้าจิ้มลิ้มยามนิทราดูราบเรียบและไร้เดียงสา ไรผมบาง ๆ คลอเคลียอยู่แถวแก้มเนียนที่ขึ้นสีระเรื่อ

ชายหนุ่มไม่ได้ขยับตัว เขาลดสายตาลงมองผู้หญิงในอ้อมกอดด้วยแววต...