บทที่ 19 พันธะร้อน วิวาห์สวาท EP19
วิกกี้แม้ว่าจะยังไม่ได้เห็นใบหน้าเจ้าของชื่อในเวลานี้ แต่ทว่าน้ำเสียงที่ได้ยินนั้น มันบอกได้อย่างชัดเจนว่าความสัมพันธ์ลับๆ ของเธอและเขาได้จบลงแล้ว แม้ว่าจะรู้สึกผิดมากแค่ไหนก็ตาม แต่ในเมื่อเลือกที่จะทำแล้ว ก็จะไม่ยอมถอยอีกแล้ว ในเมื่อสิ่งที่ต้องการเหนือสิ่งอื่นใดในตอนนี้ คืองานโฆษณาชิ้นใหม่ล่าสุดมากกว่า เพราะเท่าที่ผ่านมางานชิ้นนี้ถ้าได้รับแสดง นอกจากจำนวนเงินมหาศาลที่จะได้รับแล้ว ชื่อเสียงของเธอก็จะโด่งดังมากยิ่งขึ้น เนื่องจากโฆษณาตัวนี้จะได้ขึ้นป้ายขนาดใหญ่แทบจะทุกมุมเมือง และที่สำคัญไปกว่านั้นคือได้เผยแพร่ผ่านทางโทรทัศน์ ซึ่งเป็นความหวังสูงสุดของนางแบบทุกคนที่ต้องการ
“เอาเป็นว่ากูจะไปรอที่ห้อง เสร็จแล้วตามมาโอเค้”
เมื่อได้เห็นใบหน้าของคนทรยศ ที่หันมามองหน้าเขาด้วยสายตารู้สึกผิด แต่ทว่ามันไม่สำคัญอะไรสำหรับเขาอีกต่อไปแล้ว เมื่อความรู้สึกต่างๆ ที่เคยมีมันหายไป นับตั้งแต่เห็นรอยสักบนแผ่นหลังซึ่งกำลังระเริงรักอยู่บนตัวเพื่อนของเขาอย่างเมามันเมื่อสักครู่
“เออ”
คริสตอบกลับไปสั้นๆ พร้อมกับเร่งความเร็วของการโยกสะโพกสอบเข้าออกอย่างแรง เพื่อจะบรรลุเป้าหมายที่ต้องการ ก่อนจะเอ่ยปากไล่คนบนร่างอย่างไม่ไยดี เพราะทันทีที่รู้ว่าสาวเจ้ามีความสัมพันธ์กับเพื่อนรัก และเขารู้ว่าน้อยคนนักที่ฝ่ายชายจะยอมมีสัมพันธ์สวาทด้วยถ้าเป็นคนในสังกัด ซึ่งต่างจากเขาที่สามารถนอนได้กับทุกคน โดยเฉพาะเพื่อนร่วมงาน
“ลงไปได้แล้ว” ฝ่ามือที่ตอนแรกบีบจับอยู่ที่บั้นท้ายงามงอน รีบปล่อยออกทันที เมื่อสิ่งที่ต้องการบรรลุเป้าหมาย
“คุณคริส แล้วเรื่อง” เมื่อก้าวลงจากตัวของเจ้าของห้องแล้ว นางแบบสาวก็รีบเอ่ยถึงสิ่งที่ตัวเองต้องการทันที เพราะยังไงวันนี้เธอจะต้องได้งานและเซ็นสัญญาให้ได้ ไม่เช่นนั้นสิ่งที่ลงทุนไป คงได้สูญเปล่าเป็นแน่
“ถ้าเรื่องงาน ฉันจะให้เธอลองเข้ามาเทสอีกรอบ แต่ถ้าไม่ผ่าน ฉันก็จนปัญญาจะช่วย” ไม่มีการรับปากว่าจะได้งาน ไม่มีการเซ็นสัญญาอย่างที่คาดหวังเอาไว้ ยิ่งทำให้วิกกี้รู้สึกได้ถึงลางร้ายที่กำลังมาเยือน อาการเฉยเมยไม่รับรู้อะไรนอกจากลุกขึ้นยืน แต่งกายให้เสร็จเรียบร้อย ทำราวกับว่าเธอเป็นเพียงแค่ของเล่นยามว่างก็เท่านั้น
“ไหนคุณบอกว่าจะให้วิกกี้ได้งานนี้ไงคะ”
“ฉันบอกเธอเมื่อไหร่ ว่าจะทำให้ได้งาน ฉันบอกว่าจะช่วยก็แล้วกัน ถูกไหม ซึ่งมันก็ไม่ได้รับประกันว่ามันจะได้” คนเจ้าเล่ห์ที่ไม่เคยรักษาคำพูดกับนางแบบที่เอาตัวเข้าแลก มากกว่าโชว์ศักยภาพในการทำงาน ตอบกลับไปด้วยสีหน้าที่ไร้อารมณ์
“คุณคริส ทำไมคุณทำกับวิกกี้อย่างนี้ล่ะคะ”
นางแบบทรงโตหลังจากแต่งกายเรียบร้อยแล้ว ก็รีบเดินมาดักหน้าเจ้าของห้อง ที่ทำท่าว่าจะเดินไปที่ประตู พร้อมกับตัดพ้ออย่างไม่พอใจ ที่ชายหนุ่มผิดคำพูดกับเธอแบบนี้
“ฉันทำอะไร เธอมาเสนอตัวให้ฉันเองนะวิกกี้ ฉันไม่ได้ร้องขอ และอีกอย่างเพราะเธอเองเกือบจะทำให้ฉันกับไอ้นิกผิดใจกัน แต่ยังดีที่ฉันรู้ว่าคนอย่างไอ้นิกมันไม่เอาเธอจริงจังหรอก เพราะเธอมันก็แค่ผู้หญิงที่ยอมทำทุกอย่างเพื่อให้ได้ในสิ่งที่ตัวเองต้องการ”
คริสตอกกลับไปอย่างไม่แยแส ก่อนจะสาวเท้าเดินไปยังประตูห้องด้วยความเร็ว โดยไม่สนใจว่าผู้หญิงอีกคนที่ยังอยู่ในห้อง จะรู้สึกต่อการกระทำและคำพูดของเขาอย่างไร
“เดี๋ยวก่อนสิคะคุณคริส คุณทำอย่างนี้กับวิกกี้ไม่ได้นะคะ”
วิกกี้ไม่ยอมแพ้ จับท่อนแขนของชายหนุ่มอย่างแรง ไม่ยอมให้ออกจากห้องไปง่ายๆ ถ้าเธอยังไม่ได้เซ็นสัญญากับโฆษณาชิ้นใหม่ มาถึงตรงนี้แล้วไม่มีอะไรที่จะต้องกลัวอีกแล้ว เพราะถ้าได้งานชิ้นนั้น ต่อให้บริษัทนี้ไม่จ้างเธอ ยังไงเธอก็น่าจะมีงานจากด้านอื่นเข้ามา
“ทำไมฉันจะทำไม่ได้ เธอเป็นใครเหรอ เป็นหุ้นส่วนของฉันหรือไง ฉันถึงต้องกลัวและเกรงใจผู้หญิงอย่างเธอ แต่ถ้าไม่พอใจ ก็ออกไปจากบริษัทฉันซะ และเตรียมตัวเอาไว้เลยนะ ว่าเธอจะไม่ได้รับงานโฆษณาอะไรทั้งสิ้นจากบริษัทของฉัน” พูดจบคนตัวสูงในชุดสูทสุภาพก็สลัดมือที่จับอยู่ที่บนท่อนแขนของเขาออกเต็มแรง แล้วจึงเปิดประตูห้องตรงไปยังห้องทำงานของเพื่อนรักของเขาทันที
ส่วนคนที่ไม่ได้ในสิ่งที่ตัวเองต้องการ ก็กรีดร้องออกมาอย่างคนผิดหวัง นอกจากจะเสียตัวฟรีแล้ว ยังต้องมาเสียผู้ชายที่ดีที่สุดอีกคนไป เพราะการตัดสินใจผิดพลาดของตัวเอง แต่เมื่อตั้งสติได้วิกกี้จึงสาวเท้าออกจากห้อง เดินก้มหน้าก้มตาไม่มองใครทั้งนั้น เพราะไม่อยากจะเห็นสายตายิ้มเยาะของนังเลขาหน้าห้อง ซึ่งรู้ว่าไม่ค่อยจะชื่นชอบเธอเท่าไหร่นัก
ประตูหน้าห้องของนวิน คนที่เพิ่งมีอะไรกับผู้หญิงของเพื่อนสดๆ ร้อนๆ ก็ยืนทำใจอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเปิดประตูเข้าไปภายในห้อง ที่มีอากาศที่เย็นฉ่ำยิ่งกว่าห้องของเขาเองเสียอีก ร่างของผู้เป็นเพื่อนนั่งเอกเขนกอยู่บนเก้าอี้ตัวใหญ่ สองขาเรียวยาวพาดอยู่บนโต๊ะอย่างสบายอารมณ์ โดยมีกล่องขนาดใหญ่สีน้ำตาล ที่บรรจุเอกสารที่สำคัญ และของใช้ส่วนตัว ที่เป็นของเจ้าของห้องอยู่ข้างใน
“เฮ้ย จะเก็บของไปไหนวะไอ้นิก” คริสที่เห็นเพื่อนรักกำลังเก็บของใช้บนโต๊ะลงกล่อง ก็ร้องถามด้วยความตกใจ
