บทที่ 1 เคสฉุกเฉิน

กลิ่นยาฆ่าเชื้อที่คุ้นเคยเจือปนไปกับกลิ่นหอมอ่อนๆ ของดอกลิลลี่จากแจกันบนโต๊ะทำงาน แม้จะเป็นเวลาค่ำคืน แต่โรงพยาบาลแห่งนี้ก็ยังคงวุ่นวายอยู่เสมอ นายแพทย์ธันวา วัย 33 ปี อาจารย์แพทย์ผู้เป็นที่เคารพและยอมรับของลูกศิษย์ กำลังนั่งอ่านเอกสารเคสผู้ป่วยรายสุดท้ายของวัน เขายกมือขึ้นคลึงขมับเบาๆ เพื่อผ่อนคลายความเหนื่อยล้าจากการเคสยาก ๆ ที่เริ่มเล่นงาน

จนกระทั่งเสียงเคาะประตูเบาๆ ดึงธันวากลับสู่ปัจจุบัน ความเหนื่อยจึงมลายหายไปราวปลิดทิ้ง

“คุณหมอคะ มีเคสฉุกเฉินค่ะ!!” พยาบาลสาวในชุดฟอร์มสีขาวเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงกระวีกระวาด

“คนไข้มีอาการตกเลือดค่ะ” ธันวาลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็ว จัดเสื้อกาวน์ให้เข้าที่ก่อนจะเดินตามพยาบาลสาวไปที่ห้องตรวจฉุกเฉิน ทว่าเมื่อก้าวเข้าไปในห้องตรวจ ร่างบอบบางที่นอนอยู่บนเตียงคนไข้กลับทำให้โลกทั้งใบของเขาสะท้านสะเทือน

ใบหน้าซีดขาว ริมฝีปากบางเฉียบที่สั่นระริก และดวงตากลมโตเป็นประกายที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัวจ้องมองมาที่เขาอย่างเลื่อนลอย นั่นคือ ขวัญรวินทร์ ลูกศิษย์ของเขาเอง ธันวาสัมผัสได้ถึงความรู้สึกบางอย่างที่ปะทุขึ้นในอก มันไม่ใช่ความรู้สึกของการเป็นแพทย์ที่ต้องช่วยเหลือคนไข้เพียงอย่างเดียว แต่มันคือความรับผิดชอบที่เขาเคยสัญญาเอาไว้กับรุ่นพี่คนหนึ่ง

“ของขวัญ!!!” ธันวาพยายามควบคุมน้ำเสียงให้เป็นปกติที่สุดเท่าที่จะทำได้ เขาเดินเข้าไปใกล้เตียง สัมผัสได้ถึงความร้อนระอุจากร่างกายของเธอ แม้ใบหน้าจะซีดเซียว แต่ผิวพรรณของเธอกลับผุดผ่องราวกลีบดอกไม้แรกแย้มที่ถูกริดรอนความสดใสไปชั่วขณะ

“อาหมอ!!!…” ขวัญรวินทร์เอ่ยชื่อเขาด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา ดวงตาคู่สวยคลอไปด้วยหยาดน้ำใสๆ

“หนูเจ็บ… เจ็บมากเลยค่ะ” ธันวาพยักหน้าช้าๆ

“เกิดอะไรขึ้น!!” เขาหันไปสั่งพยาบาลเตรียมอุปกรณ์ แล้วหันกลับมามองใบหน้าอ่อนเยาว์ของขวัญรวินทร์อีกครั้ง เธออายุเพียง 22 ปี ยังเป็นนักศึกษาแพทย์ปีสี่ที่เพิ่งจะก้าวเข้าสู่โลกของผู้ใหญ่ แต่กลับต้องมาเผชิญหน้ากับความเจ็บปวดเช่นนี้ และจากที่เธอเล่าถึงปัญหาเรื่องความสัมพันธ์ทางกายครั้งแรกกับภูริชแฟนหนุ่ม ธัญวาก็พอจะคาดเดาถึงสาเหตุได้

เมื่อพยาบาลคลุมผ้าให้ขวัญรวินทร์เรียบร้อย ธันวาจึงเริ่มทำการตรวจอย่างระมัดระวัง ทุกสัมผัสของปลายนิ้วที่แผ่วเบาแต่แม่นยำ ทำให้ขวัญรวินทร์สะท้านไปทั้งร่าง ลมหายใจของเธอเริ่มถี่กระชั้นขึ้นเรื่อยๆ ด้วยความเจ็บปวดปนเปไปกับความรู้สึกแปลกประหลาดที่ก่อตัวขึ้นในใจ ธันวากำลังอยู่ในบทบาทของแพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านสูตินรีเวช แต่ในขณะเดียวกัน เขาก็คืออาจารย์ของขวัญรวินทร์

ขณะที่ธันวากำลังตรวจหาต้นตอของเลือดที่ไหลไม่หยุด เขาสัมผัสได้ถึงความบอบช้ำภายในช่องคลอดของเธอ ซึ่งบ่งบอกถึงความรุนแรงของการมีเพศสัมพันธ์ครั้งแรกของขวัญรวินทร์ ธันวารู้สึกใจหาย เขาไม่เคยคิดว่าเธอจะรีบชิงสุกก่อนห่ามทั้งที่ยังอยู่ในวัยเรียนเช่นนี้ แต่ก็นั่นแหละเรื่องแบบนี้สำหรับวัยรุ่นมันห้ามกันยาก แต่ท่ามกลางความกังวลในฐานะแพทย์และความเป็นอาจารย์ แรงปรารถนาที่ถูกปลุกเร้าจากการสัมผัสอันใกล้ชิดก็เริ่มคุกคามสติสัมปชัญญะของเขา