บทที่ 102 ตอนที่102 ไม่สนใจอะไรนอกจากคำสั่ง

ตอนที่102

ไม่สนใจอะไรนอกจากคำสั่ง

ก่อนออกจากเพนต์เฮาส์ เขาหยุดมองรูปถ่ายใบหนึ่งบนโต๊ะรูปอธิชาตอนอายุสิบเก้าเธอยิ้มอยู่กลางแดด มือถือแบบบ้านพักเด็กกำพร้า เส้นผมปลิวเล็กน้อย แววตาสดใสจนเขาในวัยนั้นเชื่อว่าโลกนี้ยังมีที่ให้คนอย่างเขาอ่อนโยนได้เขาเอื้อมมือแตะรูปนั้น เบา ๆ

“รอฉันนะ ชา”เสียงของเขานุ่มล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ