บทที่ 37 เกรงใจ

แช๊ะ! แช๊ะ!

และด้วยความที่เขาลืมปิดเสียงจึงทำให้เธอเงยหน้าขึ้นมองเขา ใบสวยมองยังโทรศัพท์มือถือของคนตัวโตพลางเลิกคิ้วถามด้วยความสงสัย

“พี่ถ่ายอะไรน่ะ”

“ถ่ายวิวนอกร้าน” มิวนิคทำหน้านิ่งไม่ได้แสดงความผิดปกติใดๆออกมาให้เธอสงสัยแต่ก็นะถ้าถ่ายวิวนอกร้านยังไงก็ต้องถ่ายติดเธอด้วยมั้ย ก็วิวพวกนั้นมันอยู่ห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ