บทที่ 50 รู้สึกผิด

เสียงลมหายใจเหนื่อยหอบของคนทั้งคู่ดังออกมาไม่หยุด มิวนิคมองไปยังร่างบางที่เอาแต่นอนหายใจเหนื่อยก็เอ่ยแซวเธอ “อีกรอบได้มั้ย?”

ทำร่างบางหันหน้าขวับจ้องหน้าเขาด้วยแววตากรุ่นโกรธนี่เขาจะมากเกินไปแล้วนะพึ่งจับเธอกินไปเมื่อวานแท้ๆแล้วยังมาตอนเช้านี่ก็อีกแล้วยังจะมีหน้ามาพูดว่าอีกรอบได้มั้ยอีกเหรอ

เดี๋ยว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ